Edward Sarul


Edward Sarul w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Edward Sarul (ur. 16 listopada 1958 w Nowym Kościele) – polski lekkoatleta, kulomiot, mistrz świata.

Osiągnięcia | edytuj kod

Podczas Mistrzostw Świata w Helsinkach 1983 wywalczył złoty medal wynikiem 21,39 m. Startował także w Mistrzostwach Europy w Atenach 1982, gdzie był jedenasty oraz w Halowych Mistrzostwach Europy w Madrycie 1986, gdzie zajął 5. miejsce. Cztery razy zdobywał tytuł mistrza Polski na otwartym stadionie (1979, 1980, 1982 i 1983), a dwa razy w hali (1982, 1986).

Zajął 2. miejsce w Plebiscycie Przeglądu Sportowego 1983. Startował w barwach LZS Złotoryja, Zagłębia Lubin, a przez główną część kariery jako zawodnik Górnika Zabrze. Po zakończeniu kariery sportowej w 1989 pracował jako policjant w Łasku.

Postanowieniem prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego z 14 grudnia 1999 został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi za zasługi dla rozwoju sportu, za osiągnięcia w działalności na rzecz Polskiego Związku Lekkiej Atletyki[1].

Rekordy życiowe | edytuj kod

Były rekordzista Polski na otwartym stadionie – 21,68 m (wynik ustanowiony 31 lipca 1983 w Sopocie[2], a poprawiony dopiero 26 lat później – 30 lipca 2009 w Sztokholmie[2] przez Tomasza Majewskiego).

Przypisy | edytuj kod

  1. M.P. z 2000 r. nr 9, poz. 183.
  2. a b ZbigniewZ. Jonik ZbigniewZ., All-Time Lists / Tabele najlepszych w historii, zbjonik.republika.pl [dostęp 2012-07-29] .

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Edward Sarul" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy