Efekty niegrawitacyjne


Efekty niegrawitacyjne w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Siły niegrawitacyjne – oddziaływania mające wpływ na ruch ciał (zwłaszcza małych) w przestrzeni kosmicznej nie powodowane polem grawitacyjnym od znajdujących się tam mas.

Do sił niegrawitacyjnych zalicza się siły spowodowane odrzutem gazu parującego z powierzchni ciała (komety), efektem Jarkowskiego i YORP (planetoidy), efektem Poyntinga-Robertsona (pył), ciśnieniem promieniowania i tarciem o zewnętrzne warstwy atmosfery (sztuczne satelity Ziemi), jak również wyciekami paliwa (sondy kosmiczne). Dokładne uwzględnienie wpływu sił niegrawitacyjnych jest wciąż zagadnieniem bardzo trudnym[1][2].

Wpływ parowania materii z jądra komety na jej ruch zaobserwowano po raz pierwszy w przypadku komety 2P/Encke w pierwszej połowie XIX wieku. Wcześniejsze (w stosunku do efemerydy) przejście komety przez peryhelium próbowano początkowo tłumaczyć oporem spowodowanym przez tarcie o ośrodek międzyplanetarny. W 1836 roku Bessel zasugerował, że dodatkowe przyspieszenie spowodowane jest asymetrycznym wypływem materii[3].

Przypisy | edytuj kod

  1. Non-gravitational forces acting on small bodies
  2. Radiation forces on small particles in the solar system
  3. Cometary Orbit Determination and Nongravitational Forces, D. Yeomans, P. Chodas, G. Sitarski, S. Szutowicz, M. Królikowska
Na podstawie artykułu: "Efekty niegrawitacyjne" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy