Egika


Egika w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Egika (? - 702) – król Wizygotów od 687 do 702. Był po kądzieli wnukiem obalonego w 642 i wysłanego do klasztoru króla Tulgi. W trakcie swego panowania dążył do ograniczenia władzy Kościoła. Osiągnął częściowy sukces kiedy podczas XII Synodu w Toledo przyjęto zasadę mianowania biskupów przez króla przy udziale biskupa Toledo. Po jego śmierci władzę przejął jego syn Wittiza.

Bibliografia | edytuj kod


Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Egika" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy