Einar Haugen


Einar Haugen w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Einar Haugen (ur. 19 kwietnia 1906, zm. 20 czerwca 1994) – amerykański językoznawca i socjolingwista.

W roku 1953 opublikował dwutomową pracę The Norwegian Language in America, będącą jednym z najobszerniejszych opracowań z zakresu badań nad kontaktami językowymi i dwujęzycznością[1]. W 1956 opublikował pracę Bilingualism in the Americas, gdzie wyłożył podstawy teoretyczne i metodologiczne do badań kontaktów językowych[2]. Działalność Haugena reprezentuje początek amerykańskiej socjolingwistyki[2]. Publikując pracę Language Conflict and Language Planning in Norway, zapoczątkował rozwój studiów nad planowaniem językowym[2]. Oprócz publikacji z dziedziny socjolingwistyki, Haugen miał w swoim dorobku badania z dziedziny fonemiki i prozodii[2]. Był wiodącym przedstawicielem strukturalizmu[2].

Wprowadził do lingwistyki pojęcie schizoglosji[3] i planowania językowego[4].

Przypisy | edytuj kod

  1. LesleyL. Milroy LesleyL., PieterP. Muysken PieterP., One Speaker, Two Languages: Cross-Disciplinary Perspectives on Code-Switching, Cambridge University Press, 1995, s. 5, ISBN 978-0-521-47912-7  (ang.).
  2. a b c d e MichaelM. Clyne MichaelM., Obituary — Einar Haugen, „Journal of Intercultural Studies”, 15 (1), 1994, s. 1, DOI10.1080/07256868.1994.9963407, ISSN 0725-6868 [dostęp 2019-11-05]  (ang.).
  3. Einar Haugen: In two hemispheres, about two languages, of two minds - Center for Multilingualism in Society across the Lifespan, www.hf.uio.no [dostęp 2019-11-05]  (ang.).
  4. Language Planning - an overview, „ScienceDirect”, www.sciencedirect.com [dostęp 2019-11-05]  (ang.).
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Einar Haugen" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy