Ekonomiczna analiza kary pozbawienia wolności


Ekonomiczna analiza kary pozbawienia wolności w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ekonomiczna analiza kary pozbawienia wolności – jest jednym z elementów ekonomicznej analizy prawa, zajmuje się badaniem oddziaływania kary pozbawienia wolności na społeczeństwo pod względem ekonomicznym. Odpowiada na pytanie czy wraz ze wzrostem orzekania kary pozbawienia wolności zmniejsza się przestępczość w społeczeństwie, czy też przynosi skutek odwrotny, polegający na wzroście przestępczości[1][potrzebny numer strony].

Pozbawienie wolności, co do zasady przynosi cztery podstawowe korzyści społeczne[1][potrzebny numer strony]:

  1. Ukaranie – koncepcja „retrybutywizmu” stanowi, że sprawiedliwość wymaga karania sprawców proporcjonalnie do wagi popełnionego przez nich przestępstwa. Zróżnicowanie długości kary pozwala państwu na dostosowanie poziomu wstydu i osobistych kosztów uwięzienia ponoszonych przez przestępców do poziomu proporcjonalnego do wagi popełnionego przestępstwa.
  2. Odstraszenie – wpływanie na psychikę sprawcy, aby jeszcze przed popełnieniem przestępstwa przemyślał swoje postępowanie i odstąpił od popełnienia czynu zabronionego ze względu na karę, jaka zostanie mu wymierzona w przypadku jego skazania.
  3. Izolację – uwięziony sprawca nie jest w stanie popełnić żadnych przestępstw przeciwko osobom, które przebywają poza więzieniem. Nawet w przypadku kiedy więzienie nie jest w stanie ani resocjalizować, ani odstraszyć, pozbawienie wolności może redukować szeroko rozumianą przestępczość przez izolacje przestępców. Z przeprowadzonych w Stanach Zjednoczonych badań wynika, że około dwóch trzecich wszystkich ukaranych przebywa ponownie w więzieniu, dodatkowo od 25% do 50% sprawców jest zatrzymanych ponownie w ciągu bardzo krótkiego czasu po wyjściu na wolność, a dwie trzecie ponownie popełni przestępstwo podczas kolejnych trzech lat.[1] Według badania Brookings Institution, przestępcy stosujący przemoc, którzy często trafiają do więzienia, popełniają 12 poważnych przestępstw rocznie w trakcie pobytu na wolności (nie licząc przestępstw narkotykowych)[2].
  4. Resocjalizację – zmiana przestępców do takiego stopnia, aby po ich zwolnieniu nie popełniali więcej żadnych przestępstw. W tym celu sprawcy mogą zdobyć odpowiednie umiejętności zawodowe, podnieść swoje kwalifikacje, a nawet dokończyć rozpoczętą wcześniej naukę.

Społeczne koszty kary pozbawienia wolności to[1][potrzebny numer strony]:

  1. bezpośredni koszt budowy więzienia,
  2. utrzymanie więzienia,
  3. koszty zatrudnienia personelu,
  4. koszt alternatywny utraconej wydajności osób uwięzionych,
  5. koszt utrzymania osób uwięzionych.

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d Robert Cooter: Ekonomiczna analiza prawa. Warszawa: CH Beck, 2011, s. 646.
  2. Dilullio, The costs od Crime, Brooking Review, 1994 .

Bibliografia | edytuj kod

  • R. Cooter, T. Ulen, Ekonomiczna analiza prawa, CH Beck, Warszawa 2011 r.
  • J. Dilullio, The costs od Crime, “Brooking Review”, jesień 1994.
Na podstawie artykułu: "Ekonomiczna analiza kary pozbawienia wolności" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy