Eksperyment mikołowski


Eksperyment mikołowski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Eksperyment mikołowskieksperyment pedagogiczny opierający się na doświadczeniach ruchu harcerskiego przeprowadzony w latach 1935–1939 w Szkole Powszechnej nr 1 w Mikołowie pod kierunkiem A. Kamińskiego[1].

Eksperyment polegał głównie na kierowaniu społecznymi i kulturalnymi zainteresowaniami uczniów i wiązał się z działalnością kształcąco-wychowawczą. Pracami kierował A. Kamiński któremu w eksperymencie pomagały czynniki takie jak: stosowanie zabaw w nauczaniu, praca grupowa, zdobywanie sprawności czy swoista atmosfera wychowawcza na którą składały się elementy takie jak przyjazny stosunek nauczycieli do uczniów, dobry przykład osobisty nauczyciela, wzajemne zaufanie i nastrój w toku pracy, samodzielność uczniów i szczerość w ich stosunkach z nauczycielami oraz wykrywanie, zaszczepianie i rozwijanie uzdolnień dzieci i młodzieży.

Zastosowanie osiągnięć eksperymentu mikołowskiego w procesie wychowawczym zostało przedstawione w książce A. Kamińskiego Aktywizacja i uspołecznianie uczniów w szkole podstawowej.

Przypisy | edytuj kod

  1. Wincenty Okoń: Nowy słownik pedagogiczny. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie "Żak", 2001, s. 90. ISBN 83-88149-41-5.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Eksperyment mikołowski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy