El Haza


Na mapach: 43,25639°N 3,46444°W/43,256389 -3,464444

El Haza w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

El Haza – jaskinia znajdująca się w zboczu wzgórza Monte Pando w pobliżu Ramales de la Victoria w hiszpańskiej Kantabrii. Stanowisko archeologiczne zawierające zabytki sztuki prehistorycznej. Odkryta została we wrześniu 1903 roku przez Hermilio Alcalde del Río i Lorenzo Sierrę[1].

Jaskinia położona jest na wysokości 160 m nad poziomem morza. W okresie górnego paleolitu, ze względu na bliskość łowisk i terenów łowieckich, była zamieszkana przez grupy ludzkie[1]. Składa się z jednej galerii o szerokości 4,5 i długości 8 metrów. W jaskini znajdują się nacieki jaskiniowe w postaci stalagmitów i stalagnatów, które utworzyły się już po opuszczeniu jej przez paleolitycznych mieszkańców. Pierwotnie jaskinia była niezbyt wysoka, podłoże zostało jednak znacznie obniżone w XX wieku celem ułatwienia poruszania się. Wejście jest obecnie zabezpieczone ogrodzeniem i metalowymi drzwiami[1].

Na ścianach jaskini znajdują się wykonane czerwoną farbą malowidła, przedstawiające zwierzęta (jeleń, koziorożec, koń, renifer) oraz znaki abstrakcyjne. Zaliczane są one do stylu III i datowane na okres ok. 21–16,5 tys. lat BP[1]. Znaleziska archeologiczne są ubogie, obejmują kilka kości zwierzęcych oraz narzędzia kamienne wykonane z krzemienia i kwarcytu z retuszami charakterystycznymi dla kultury solutrejskiej[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e César González Sainz, Roberto Cacho Toca, Takeo Fukazawa: Arte paleolítico en la región Cantábrica. Santander: Universidad de Cantabria, 2003, s. 131-134. ISBN 84-8102-344-2.
Na podstawie artykułu: "El Haza" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy