Elektrownia jądrowa Calder Hall


Na mapach: 54°25′11″N 3°29′31″W/54,419722 -3,491944

Elektrownia jądrowa Calder Hall w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Elektrownia jądrowa Calder Hall – nieczynna elektrownia jądrowa położona w sąsiedztwie zakładów przemysłu jądrowego Windscale (obecnie Sellafield) w hrabstwie Kumbria w Wielkiej Brytanii.

Budowę elektrowni rozpoczęto w 1953 r. na polecenie premiera Winstona Churchilla. Oficjalne oddanie pierwszego bloku do eksploatacji miało miejsce 17 października 1956 r. w obecności królowej Elżbiety II. W następnych latach zostały oddane do eksploatacji kolejne bloki o numerach 2, 3 i 4 o mocy elektrycznej netto 49 MW każdy. Zastosowano w nich reaktory jądrowe typu Magnox – pierwsze cztery z ogółem 11 wyprodukowanych reaktorów tego typu.

Długość życia elektrowni Calder Hall była początkowo zaplanowana na 20 lat, jednak pracowała ona ostatecznie znacznie dłużej. W 1996 r., a więc po okresie praktycznie dwukrotnie dłuższym od założonego, dokonano w niej dokładnego przeglądu stanu urządzeń i zabezpieczeń. Na podstawie uzyskanych wyników brytyjski Inspektorat Instalacji Jądrowych przedłużył eksploatację tej elektrowni o dalsze 10 lat, co w sumie dawałoby 50 lat pracy. Decyzję o wcześniejszym wyłączeniu zakładu podjęto po awarii, jaka wydarzyła się w 2001 r. w siostrzanej elektrowni Chapelcross, dysponującej identycznymi reaktorami Magnox. Elektrownia została wyłączona w dniu 31 marca 2003 r. - przepracowała więc 47 lat.

Oprócz energii elektrycznej elektrownia Calder Hall dostarczała również pary i ciepła do różnych zakładów na terenie Sellafield. Pomimo iż była elektrownią komercyjną, której głównym zadaniem było wytwarzanie elektryczności, to w drugiej połowie lat 50. jej reaktory były wykorzystywane również do produkcji plutonu do celów militarnych. W ten sposób zakład ten odegrał ważną rolę w brytyjskim programie budowy bomby atomowej.

Reaktory | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Calder Hall-1, United Kingdom (ang.). World Nuclear Association. [dostęp 2014-05-13].
  2. Calder Hall-2, United Kingdom (ang.). World Nuclear Association. [dostęp 2014-05-13].
  3. Calder Hall-3, United Kingdom (ang.). World Nuclear Association. [dostęp 2014-05-13].
  4. Calder Hall-4, United Kingdom (ang.). World Nuclear Association. [dostęp 2014-05-13].

Bibliografia | edytuj kod

  • Grzegorz Jezierski. Gdzie dawny entuzjazm?. „Gigawat. Energia”. 68-69 (8-9/2005). s. 76-80. ISSN 1509-2291 (pol.). 
  • Ryszard Szepke: 1000 słów o atomie i technice jądrowej. Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1982. ISBN 83-11-06723-6. (pol.)
Na podstawie artykułu: "Elektrownia jądrowa Calder Hall" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy