Eleonora Habsburżanka


Eleonora Habsburżanka w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Eleonora Maria Józefa Habsburżanka (ur. 21 maja 1653 w Ratyzbonie, zm. 17 grudnia 1697 w Wiedniu[1]) – arcyksiężniczka austriacka, królowa Polski, księżna lotaryńska, córka cesarza Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego, króla Czech i Węgier Ferdynanda III Habsburga i Eleonory Gonzagi.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Eleonora Habsburżanka Portret Eleonory Habsburżanki z około 1670 roku Portret Eleonory Habsburżanki z około 1675 roku Ślub Michała Korybuta Wiśniowieckiego z Eleonorą Habsburżanką na Jasnej Górze w 1670 roku Koronacja Eleonory Habsburżanki w kolegiacie św. Jana w Warszawie Charles Brendel, Portret Eleonory Habsburżanki z 1684 roku Trumna Eleonory Habsburżanki mi. z herbem Rzeczypospolitej Obojga Narodów w Kościele Kapucynów w Wiedniu

Po abdykacji Jana II Kazimierza, brat Eleonory cesarz Leopold I poparł kandydaturę następcy tronu lotaryńskiego, Karola V. W razie zdobycia przez Karola tronu, Eleonora miała poślubić go i zostać królową polską[2]. Ostatecznie władcą został jednak Michał Korybut Wiśniowiecki i to jego małżonką została arcyksiężna. 26 grudnia 1669 zawarto układ małżeński pomiędzy Michałem a Eleonorą, który został przez nią potwierdzony następnego dnia[2]. 27 lutego 1670 na Jasnej Górze odbył się ślub obojga, którego udzielał nuncjusz papieski Galeazzo Marescotti[3]. 19 października tegoż roku została koronowana na królową w kolegiacie św. Jana w Warszawie. Przyczyną koronacji królowej w Warszawie, a nie w Krakowie mogła być zaawansowana ciąża Eleonory, zakończona przedwczesnym porodem martwego syna 29 listopada[4]. Jesienią 1671 królowa ponownie była w ciąży, jednak zakończyła się ona kolejnym niepowodzeniem. Przeciwnicy króla twierdzili, że Michał zmuszał żonę do udawania ciąż, jednak były to tylko absurdalne plotki[4].

Eleonora była królową bardzo lojalną w stosunku do męża i dworu. Nauczyła się języka polskiego, lecz pisała głównie po łacinie. Uważana była za wzór dobroci i łagodności, jednak potrafiła zranić innych ludzi[4]. Towarzyszyła mężowi w jego podróżach, które odbywały się głównie na terenie Polski. Po śmierci Wiśniowieckiego we Lwowie, królowa przebywała jeszcze kilka lat w Polsce, po czym powróciła do Austrii[5].

6 lutego 1678 Eleonora poślubiła swojego dawnego narzeczonego, Karola V Lotaryńskiego w Wiener Neustadt. Małżonkowie osiedli na stałe w należącym do Habsburżanki Innsbrucku[5]. Była królowa polska urodziła Karolowi sześcioro dzieci. Po wyprawach na Turków pod dowództwem Jana III Sobieskiego i śmierci Karola w 1690, Eleonora ponownie została wdową. Zmarła siedem lat później. Została pochowana w krypcie Habsburgów w kościele Kapucynów w Wiedniu[6].

Przypisy | edytuj kod

  1. Eleonora Maria Josefa of Austria (ang.). worldlibrary.org. [dostęp 2016-09-04].
  2. a b I. Czamańska, Wiśniowieccy. Monografia rodu, Poznań 2007, s. 293.
  3. I. Czamańska, Wiśniowieccy. Monografia rodu, Poznań 2007, s. 294.
  4. a b c I. Czamańska, Wiśniowieccy. Monografia rodu, Poznań 2007, s. 297.
  5. a b I. Czamańska, Wiśniowieccy. Monografia rodu, Poznań 2007, s. 300.
  6. I. Czamańska, Wiśniowieccy. Monografia rodu, Poznań 2007, s. 302.

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Eleonora Habsburżanka" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy