Eleonora Sekrecka


Eleonora Sekrecka w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Osiedle Latawiec Gmach Wychowawczy Warszawskiej Gminy Starozakonnych

Eleonora Sekrecka (właściwie Hopfenstrand)[1] , z domu Szach (ur. 6 października 1902, zm. 22 grudnia 1997[2]) – polska architekt.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Była absolwentką Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej (1932)[3]. Członek SARP Oddział Warszawa (od 1934)[4]. Po wejściu wojsk radzieckich do Warszawy 17 stycznia 1945 wraz z pozostałymi członkami Grupy Operacyjnej „Warszawa” (Bohdanem Lahertem, Julianem Putermanem-Sadłowskim) pod kierownictwem Józefa Sigalina wyruszyła do Warszawy z Lublina by ocenić zniszczenia wojenne. Ich raport z oględzin miał posłużyć rządowi do oceny, czy stolica Polski ma pozostać w Warszawie[5]. Po II wojnie światowej była kierowniczką sekretariatu Biura Planowania Rozwoju przy Radzie Ministrów[6]. Pochowana na cmentarzu wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera A29-3-13)[7].

Praca zawodowa | edytuj kod

W marcu i kwietniu 1953 roku wzięła udział w Pierwszej Powszechnej Wystawie Architektury Polski Ludowej, która była przeglądem realizacji architektonicznych z lat 1945-1952[8].

Po zbudowaniu Osiedla Latawiec wzorowanego na paryskim Placu Wogezów została odsunięta od projektowania za sprzeniewierzenie się socrealistycznej stylistyce[9].

Projekty | edytuj kod

Odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Historia pomocy - Rodzina Jiruskich | Polscy Sprawiedliwi, sprawiedliwi.org.pl [dostęp 2019-10-20] .
  2. Alfabetyczny spis zmarłych nazwiska z zakresu Schn-Sem. 2014-07-10. [dostęp 2014-07-11].
  3. BLOKI OSIEDLA LATAWIEC. W: 2014-06-23 [on-line]. Warszawa moim Oczkiem. [dostęp 2014-07-10].
  4. a b c d In memoriam - Pamięci Architektów Polskich - Eleonora Sekrecka, www.inmemoriam.architektsarp.pl [dostęp 2019-10-20] .
  5. Beata Chomątowska: Stacja Muranów. Wołowiec: Czarne, 2012. ISBN 978-83-7536-479-8.
  6. Jacek Cydzik: Ludzie odbudowy Starego Miasta w Warszawie. s. 69.
  7. Cmentarz Wojskowy - wyszukiwarka. [dostęp 2014-07-11].
  8. Bohdan Garliński: Pierwsza Powszechna Wystawa Architektury Polski Ludowej. Warszawa: Zachęta, Stowarzyszenie Architektów Polskich, marzec - kwiecień, 1953.
  9. Joanna Jureczko-Wilk: Z innej bajki. Gość Niedzielny, 2012-08-09. [dostęp 2014-07-11].
  10. arch. Eleonor Sekrecka. SARP. [dostęp 2014-07-10].
  11. Gmach Wychowawczy im. Michała Bergsona. twoja-praga.pl. [dostęp 2014-07-10].
  12. Między domem i pracą (430). 2013-07-11. [dostęp 2014-07-11].
  13. M.P. z 1954 r. nr 113, poz. 1630.
Na podstawie artykułu: "Eleonora Sekrecka" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy