Elew


Elew w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Elew (fr. élève, 'uczeń')

  1. tytuł żołnierza służby przygotowawczej kształcącego się na szeregowego, otrzymywany bez szczególnego nadania z dniem rozpoczęcia pełnienia służby przygotowawczej (art. 98c ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej[1]);
  2. dawniej tytuł kandydata na żołnierza zawodowego, kształcącego się w szkole podoficerów zawodowych. Tytuł elewa dla tej grupy żołnierzy został zniesiony na podstawie rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 23 lutego 2011 r. w sprawie tytułów wojskowych żołnierzy w czynnej służbie wojskowej[2].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Dz.U. z 2019 r. poz. 1541.
  2. Dz.U. z 2011 r. nr 50, poz. 257.

Bibliografia | edytuj kod

  • Leksykon wiedzy wojskowej, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1979.
Na podstawie artykułu: "Elew" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy