Eliza Branicka


Eliza Branicka w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Eliza (Elżbieta Franciszka) z hrabiów Branickich Krasińska (ur. 15 stycznia 1820 w Tomaszpolu[1], zm. 15 maja 1876 w Krakowie), polska arystokratka, żona Zygmunta Krasińskiego.

Za Zygmunta Krasińskiego wyszła 26 lipca 1843 roku w Dreźnie. Krasiński ożenił się z Elizą pod naciskiem ojca. Nie przerwał jednak romansu z Delfiną Potocką. Wakacje 1846 roku spędzili we Włoszech w trójkącie: poeta, kochanka i żona w ciąży z drugim dzieckiem. Eliza urodziła dwóch synów i dwie córki. Dopiero pod koniec życia schorowany Krasiński docenił jej dobroć i wyrozumiałość. Po śmierci pierwszego męża wyszła ponownie za mąż za Ludwika Józefa Krasińskiego.

Przypisy | edytuj kod

  1. Braniccy-korczak (01)
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Eliza Branicka" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy