Elliott Gould


Elliott Gould w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Elliott Gould, właściwie Elliott Goldstein[1][2][3] (ur. 29 sierpnia 1938 w Brooklynie) – amerykański aktor filmowy, teatralny[4] i telewizyjny. W latach sześćdziesiątych zaczął występować w filmach hollywoodzkich. Oprócz występów w komedii Bob & Carol i Ted & Alice (1969), za którą otrzymał nominację do Oscara dla najlepszego aktora drugoplanowego[5], Gould jest najlepiej znany z udziału w filmach Roberta AltmanaMASH (1970), Długie pożegnanie (1973) i Kalifornijski poker (1974), a także trylogii: Ocean’s Eleven: Ryzykowna gra (2001), Ocean’s Twelve: Dogrywka (2004) i Ocean’s Thirteen (2007) jako Reuben Tishkoff[6]. Grywał też na szklanym ekranie, w sitcomie NBC Przyjaciele (1994-2003) jako Jack Geller, ojciec Rossa (David Schwimmer) i Moniki Geller (Courteney Cox), serialu kryminalnym Showtime Ray Donovan (2013-2015) jako Ezra Goldman i serialu CBS Doubt: W kręgu podejrzeń (2017) jako Isaiah Roth, szef kancelarii prawniczej.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Wczesne lata | edytuj kod

Urodził się w nowojorskim Brooklynie w rodzinie żydowskiej[7] jako syn Lucille (z domu Raver), która sprzedawała sztuczne kwiaty do salonów piękności, i Bernarda Goldsteina, który pracował w branży odzieżowej jako obrotnik wyrobami włókienniczymi[8][9]. Jego dziadkowie byli imigrantami z Ukrainy, Polski i Rosji[10][11]. Ukończył Professional Children's School[12] na Manhattanie.

Kariera | edytuj kod

Występował w szpitalach, świątyniach, a czasami w telewizji. Był również modelem dziecięcym. W okresie lata Gould występował w ośrodkach górskich Catskill. Kiedy miał 18 lat, trafił na Broadway do chóru w widowiskach: Rumple (1957), Say, Darling (1958-59) i Słodka Irma (Irma La Douce, 1960-61) Billy’ego Wildera i I.A.L. Diamonda[13]. Stamtąd wygrał wiodącą rolę z 19-letnią wówczas Barbrą Streisand w musicalu I Can Get It for You Wholesale (1962), który zebrał dobre recenzje[12].

Szybko trafił też na kinowy ekran w komedii Williama Dieterle Wyznanie (Quick, Let's Get Married/The Confession, 1964) z Ginger Rogers, Rayem Millandem i Barbarą Eden[14] oraz komedii muzycznej Williama Friedkina Noc, w którą zamordowano Minsky’ego (The Night They Raided Minsky's, 1968) z Britt Ekland i Jasonem Robardsem. Stał się gwiazdą w 1969 roku, gdy zagrał nominowaną do Oscara rolę Teda Hendersona w komediodramacie Bob i Carol oraz Ted i Alice (Bob & Carol & Ted & Alice) u boku Natalie Wood, Roberta Culpa i Dyan Cannon. Po zagraniu postaci Traperera Johna w klasycznym filmie satyrycznym Roberta Altmana MASH (1970) w końcu Gould doszedł do wielkiej ligi aktorów hollywoodzkich[12]. Wyluzowany, niekonwencjonalny i wrażliwy Gould był bardzo popularny wśród młodych, którzy zdecydowanie identyfikowali się z często zagubionymi i neurotycznymi postaciami, które grał[12].

Następne filmy, zwłaszcza komediodramat Richarda Rusha Uciekający punkt (Getting Straight, 1970) z Candice Bergen i czarna komedia Alana Arkina Sposób na Alfreda (Little Murders, 1971), wzmocniły jego pozycję. Jako Philip Marlowe w filmie kryminalnym neo-noir Długie pożegnanie (Long Goodbye, 1973) dowiódł, że ma talent. W kolejnych dziesięcioleciach Gould osiągnął idealny poziom sławy i aktywności, pojawiając się w ogromnej liczbie filmów takich jak: Kalifornijski poker (California Split, 1974), Koziorożec 1 (Capricorn One, 1978), Bugsy (1991), Ocean’s Eleven: Ryzykowna gra (2001) i kolejnych dwóch częściach[15].

Życie prywatne | edytuj kod

21 marca 1963 roku ożenił się z Barbrą Streisand[16], z którą ma syna Jasona Emanuela (ur. 29 grudnia 1966 w Nowym Jorku)[17]. Jednak 9 lipca 1971 roku doszło do rozwodu[18]. Był także dwukrotnie żonaty z Jennifer Bogart (od 8 grudnia 1974 do 1976 i od 9 czerwca 1978 do 1979), z którą ma dwoje dzieci.

Filmografia | edytuj kod

Seriale TV | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Personalidade: Elliott Gould (EUA) (port.). InterFilmes.com. [dostęp 2017-07-06].
  2. Elliott Gould (ang.). Listal. [dostęp 2017-07-06].
  3. Elliott Gould (29 de Agosto de 1938) (ang.). Filmow.com. [dostęp 2017-04-16].
  4. Elliott Gould (ang.). Internet Off-Broadway Database. [dostęp 2017-07-06].
  5. Elliott Gould (ang.). TCM Movie Database. [dostęp 2017-07-06].
  6. Elliott Gould (wł.). MYmovies.it. [dostęp 2017-07-06].
  7. Elliott Gould – Actor (rum.). CineMagia.ro. [dostęp 2017-07-06].
  8. Elliott Gould Biography (1938-) (ang.). Film Reference. [dostęp 2017-07-06].
  9. Show Business: Elliott Gould: The Urban Don Quixote (ang.). Time (tygodnik). [dostęp 2017-07-06].
  10. Elliott Gould – What Nationality Ancestry Race (ang.). Ethnicity of Celebs. [dostęp 2017-07-06].
  11. Dan Pine (2012 -07-20): Gould, centered and grateful, to accept award at festival (ang.). Jweekly.com. [dostęp 2017-07-06].
  12. a b c d Elliott Gould (ang.). Rotten Tomatoes. [dostęp 2017-07-06].
  13. Elliott Gould (ang.). Internet Broadway Database. [dostęp 2017-07-06].
  14. James Monaco. The Encyclopedia of Film. Perigee Books, 1991
  15. Jakub „Jeremy.jk” Kroutil: Elliott Gould (cz.). ČSFD.cz. [dostęp 2017-04-16].
  16. Barbra Streisand w bazie Notable Names Database (ang.)
  17. Jason Gould w bazie IMDb (ang.)
  18. Dlaczego rozpadło się jego małżeństwo z Barbrą Streisand? (pol.). Interia.pl. [dostęp 2020-04-20].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Elliott Gould" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy