Emil Filla


Emil Filla w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Emil Filla

Emil Filla (ur. 4 kwietnia 1882 w Chropyně, zm. 6 października 1953 w Pradze) – czeski malarz, grafik, rzeźbiarz i teoretyk sztuki, przedstawiciel czeskiej awangardy artystycznej okresu międzywojennego.

W latach 1903-1906 studiował w Pradze, w 1907 udał się w wieloletnią podróż, przebywał we Francji, Niemczech i Włoszech. Malował początkowo pod wpływem ekspresjonistów stopniowo zwracając się w stronę kubizmu. I wojnę światową spędził w Holandii. Po powrocie do Pragi rozwijał własną wersję kubizmu syntetycznego i stał się jednym liderów czeskiej awangardy artystycznej. W czasie II wojny światowej był więziony w obozach koncentracyjnych Dachau i Buchenwald.

Po wojnie Emil Filla wykładał na Akademii Sztuk Pięknych w Pradze, jego twórczość stała się bardziej realistyczna.

Bibliografia | edytuj kod

  • Ian. Chilvers: Oksfordzki leksykon sztuki. Warszawa: Arkady, 2002, s. 238. ISBN 83-213-4157-8.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Emil Filla" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy