Emil Wedel


Emil Wedel w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Kamienica Emila Wedla Pamiątkowa tablica przy Alei Emila Wedla Grobowiec rodzinny Wedlów na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie

Emil Albert Fryderyk Wedel (ur. 15 czerwca 1841 w Berlinie, zm. 16 listopada 1919 w Warszawie) – przemysłowiec, syn Karola Wedla, założyciela fabryki słodyczy Lotte Wedel w Warszawie.

Życiorys | edytuj kod

Odbył studia i praktyki w Niemczech, Szwajcarii, Anglii i Francji.

W 1865 przeniósł produkcję do nowego zakładu przy ulicy Szpitalnej[1]. Rozwinął zakład, unowocześnił produkcję i rozszerzył asortyment. Aby to osiągnąć, sprzedał cukiernię przy ulicy Miodowej w Warszawie i przeniósł przedsiębiorstwo do wybudowanej w 1893 kamienicy przy ul. Szpitalnej 8. Tabliczki czekolady zaczęły być oznaczone jego faksymile, które stało się znakiem towarowym. W 1908 partnerem spółki został jego syn Jan Wedel (1874-1960), a firma zmieniła nazwę na E. Wedel i Syn. Po jego śmierci zarząd przejęła żona, a po jej śmierci syn Jan[2].

Został pochowany na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie (aleja A, grób 31)[3].

Życie prywatne | edytuj kod

W 1876 ożenił się z Eugenią z Böhmów (1853-1923), w prezencie ślubnym od ojca otrzymał rodzinne przedsiębiorstwo. Emil i Eugenia mieli troje dzieci: Jana Józefa (ur. w 1874), Eleonorę (ur. w 1884) i Zofię (ur. w 1893)[4].

Przypisy | edytuj kod

  1. Polacy z wyboru, Wedel, Fundacja Współpracy Polsko-Niemieckiej
  2. Iwona Kienzler "Dwudziestolecie międzywojenne" Tom 48 "Kultowe marki" s. 41-44 ​ISBN 978-83-7945-029-9
  3. śp. Emil Wedel
  4. Jan Józef Wedel, Historia nie tylko firmy E.Wedel, Organizacja Zakładowa nr 311 NSZZ "Solidarność" w Lotte Wedel
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Emil Wedel" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy