Emil Wojtaszek


Emil Wojtaszek w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Emil Jan Wojtaszek (ur. 22 sierpnia 1927[1] w Krakowie, zm. 17 czerwca 2017[1] w Warszawie) – polski dyplomata i polityk. Minister administracji, gospodarki terenowej i ochrony środowiska (1976), minister spraw zagranicznych (1976–1980) oraz poseł na Sejm PRL VIII kadencji.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Syn Henryka i Antoniny. W latach 1929–1944 przebywał we Francji, pracując jako górnik (od 1941) i działając w tamtejszym ruchu oporu. Od 1944 do 1945 więziony był w hitlerowskim obozie koncentracyjnym w Dachau. W latach 1945–1950 ponownie przebywał we Francji, będąc komendantem Chorągwi, a od 1946 także komendantem głównym Związku Harcerstwa Polskiego. Należał do Francuskiej Partii Komunistycznej i od 1946 do Polskiej Partii Robotniczej, z którą w 1948 przystąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Po powrocie do Polski w 1950 został działaczem Związku Młodzieży Polskiej. W latach 1950–1956 zasiadał w Zarządzie Głównym ZMP, był także m.in. od 1951 do 1952 jego starszym instruktorem. W latach 1952–1953 był przedstawicielem ZMP w Światowej Federacji Młodzieży Demokratycznej w Budapeszcie. Absolwent ekonomii w Wyższej Szkole Nauk Społecznych przy KC PZPR (1958). Od 1958 do 1965 był zastępcą dyrektora Międzynarodowego Instytutu Pokoju przy Światowej Radzie Pokoju w Wiedniu, a w latach 1965–1968 sekretarzem Ogólnopolskiego Komitetu Pokoju w Warszawie.

W latach 1968–1972 był pracownikiem Wydziału Zagranicznego Komitetu Centralnego PZPR (do 1971 jako starszy instruktor, a następnie jako zastępca kierownika). W 1971 zasiadł w Centralnej Komisji Kontroli Partyjnej. Od 1975 do 1976 był zastępcą członka, a w latach 1976–1981 członkiem KC PZPR. Od lutego 1980 do kwietnia 1981 był zastępcą członka Biura Politycznego KC PZPR, a od sierpnia 1980 do kwietnia 1981 sekretarzem KC.

W 1972 był podsekretarzem stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. W latach 1972–1976 był ambasadorem PRL we Francji, a w latach 1981–1984 we Włoszech i na Malcie.

Od marca 1976 do grudnia 1976 był ministrem administracji, gospodarki terenowej i ochrony środowiska, a następnie do sierpnia 1980 ministrem spraw zagranicznych w rządach Piotra Jaroszewicza i Edwarda Babiucha i Edwarda Babiucha. W latach 1980–1982 był posłem na Sejm PRL VIII kadencji.

Członek Rady Naczelnej ZBoWiD w latach 1974–1990.

Zmarł 17 czerwca 2017 i został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach[1].

Odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Miejsce pochówku Emila Wojtaszka (pol.). Zarząd Cmentarzy Komunalnych w Warszawie, 2017-06-26. [dostęp 2017-06-26].
  2. M.P. z 1954 r. nr 108, poz. 1453

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Emil Wojtaszek" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy