Emmanuel Olisadebe


Emmanuel Olisadebe w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Olisadebe z działaczami klubu Henan Jianye. Na transparencie napis: "Chińsko-polska przyjaźń kibiców, wieczna i niezmienna"

Emmanuel Olisadebe (ur. 22 grudnia 1978[1] w Warri w Nigerii) – nigeryjski piłkarz posiadający także obywatelstwo polskie, występujący na pozycji napastnika, w latach 2000–2004 gracz seniorskiej reprezentacji Polski (pierwszy czarnoskóry zawodnik w historii kadry narodowej), z którą wziął udział w turnieju finałowym mistrzostw świata 2002. W 2001 w konkursie na najlepszego piłkarza świata został sklasyfikowany na 29. pozycji otrzymując 1 pkt. Tego samego roku w plebiscycie Przeglądu Sportowego na najlepszego sportowca Polski zajął 4. miejsce otrzymując 1 341 362 pkt.[2].

Spis treści

Kariera zawodnicza | edytuj kod

Klubowa | edytuj kod

W latach 1992–1995 występował w juniorskich zespołach Jasper United. W 1995 zadebiutował w drużynie seniorskiej tego klubu, grając w nim przez kolejne dwa lata, głównie na pozycji skrzydłowego. Studiował wówczas na uczelni w Ilorin, dzięki czemu w lipcu 1995 został powołany do akademickiej reprezentacji Nigerii w piłce nożnej na Letnią Uniwersjadę w japońskiej Fukuoce. Strzelając trzy bramki w turnieju okazał się najskuteczniejszym zawodnikiem w swojej ekipie[3] (kadra Nigerii nie przystąpiła do meczu o 9. miejsce i została zdyskwalifikowana[4]).

W październiku 1997 trafił do Polski. Najpierw przebywał na testach w Wiśle Kraków, która nie zdecydowała się na zatrudnienie go, a następnie w Ruchu Chorzów, gdzie nie udało się wypracować porozumienia pomiędzy działaczami klubu, a menadżerem piłkarza. Po przyjeździe do Warszawy, za sprawą Jerzego Engela został graczem tamtejszej Polonii (transfer za 150 tysięcy dolarów). W ekstraklasie (wówczas pod nazwą I liga) zadebiutował 23 listopada 1997 w meczu przeciwko Dyskobolii Grodzisk Wielkopolski, zastępując w 78. minucie Litwina Gražvydasa Mikulėnasa[5]. W sezonie 1997/98 - w którym Polonia zdobyła wicemistrzostwo kraju - strzelił zaledwie jedną bramkę – 9 maja 1998, w spotkaniu przeciwko Górnikowi Zabrze[6]. W sezonie 1998/1999 zagrał w 16 meczach ligowych, zdobywając cztery bramki. Sezon później został jednym z najlepszych zawodników ekstraklasy (dwanaście goli i walne przyczynienie się do wywalczenia mistrzostwa Polski). Na finiszu rozgrywek, Olisadebe stał się ofiarą jednej z najsłynniejszych afer rasistowskich w historii polskiej ligi. 6 maja 2000 w Lubinie, w trakcie rozgrzewki przed meczem 26 kolejki z Zagłębiem, został obrzucany przez miejscowych chuliganów bananami[7]. Miało to związek z planami dotyczącymi powołania go do reprezentacji Polski przez nowego selekcjonera Jerzego Engela.

17 lipca 2000 otrzymał polskie obywatelstwo. Procedura nadania została maksymalnie skrócona, a niektóre jej warunki zostały całkiem pominięte (np. Olisadebe nie porozumiewał się biegle w języku polskim). W grudniu 2000, po zakończeniu rundy jesiennej sezonu 2000/2001 - za 1,7 miliona dolarów - został sprzedany do Panathinaikosu, z którym w sezonie 2003/2004 wywalczył dublet – mistrzostwo i Puchar Grecji, regularnie występując w Lidze Mistrzów. Po ciężkich kontuzjach kolana stracił miejsce w podstawowym składzie i 4 stycznia 2006 przeszedł do Portsmouth FC, występującego w Premiership. Nie zdołał jednak przebić się do pierwszej drużyny, a w maju 2006 klub rozwiązał z nim kontrakt za porozumieniem stron. Od sierpnia 2006 do maja 2007 był zawodnikiem Skody Ksanti. Sezon 2007/2008 rozpoczął w beniaminku ligi cypryjskiej, APOP Kinyras. W kwietniu 2008 zadebiutował w lidze chińskiej w barwach Henan Jianye i w sezonie 2008 został wicekrólem strzelców tamtejszej ekstraklasy. W 2010 rozwiązał kontrakt z tym klubem i stał się wolnym zawodnikiem. W czerwcu 2011 pojawił się na testach w Lechii Gdańsk, lecz nie zdecydowano się na podpisanie kontraktu[8]. 10 września 2011 zawarł roczną umowę z beniaminkiem II ligi greckiej – AGS Wyzas Megaron, a w 2012 zaliczył krótki epizod w PAE Weria. Oficjalnie karierę zakończył w styczniu 2013[9].

Reprezentacyjna | edytuj kod

1 stycznia 2000 selekcjonerem reprezentacji Polski seniorów oficjalnie został Jerzy Engel. To on był pomysłodawcą powołania Olisadebe do kadry narodowej, bowiem cenił snajperski talent Nigeryjczyka (w czasach wspólnej pracy w Polonii Warszawa). Stało się to możliwe po szybkiej procedurze nadania obywatelstwa. Debiut nastąpił 16 sierpnia 2000 w towarzyskim meczu przeciwko Rumunii w Bukareszcie, zremisowanym 1:1, w którym jedyną bramkę dla "biało-czerwonych" zdobył Olisadebe. W eliminacjach do mistrzostw świata 2002 Emmanuel był najskuteczniejszym strzelcem Polaków (8 bramek) i głównym autorem awansu do turnieju finałowego w Korei (pierwszego po 16-letniej przerwie). Podczas mistrzostw zagrał we wszystkich trzech spotkaniach, łącznie przebywając na boisku przez 266 minut. Zdobył jedną bramkę, w ostatnim spotkaniu grupowym, wygranym 3:1 ze Stanami Zjednoczonymi (bramkarza rywali pokonał już w 3. minucie spotkania i jest to najszybciej zdobyty gol przez polską reprezentację w historii mistrzostw świata). Po mundialu był powoływany przez kolejnych selekcjonerów - Zbigniewa Bońka i Pawła Janasa - ale nie imponował już taką formą, jak za czasów Engela i nie udało mu się strzelić żadnej bramki. Swój ostatni występ w kadrze zaliczył 28 kwietnia 2004 w towarzyskim meczu z Irlandią rozegranym w Bydgoszczy. Łącznie w kadrze seniorów rozegrał 25 oficjalnych spotkań międzypaństwowych, zdobywając w nich 11 goli (8 w eliminacjach MŚ 2002, 1 na MŚ i 2 w meczach towarzyskich). Bramki zdobywał w 9 spotkaniach reprezentacji.

W przygotowanym o nim w 2002 przez Canal+ filmie dokumentalnym pt. "Biało-czerwono-czarny" wyznał, że w Nigerii traktowany był jak bohater i nikt nie krytykował tam jego decyzji o przyjęciu polskiego obywatelstwa. Wielu młodych chłopców marzy tam o wyjeździe z Afryki i wyrwaniu się z biedy, a jemu się to udało. Nadanie mu polskiego obywatelstwa przez prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego w Nigerii było uznawane za wielki powód do dumy z powodu tego, że człowiek z Czarnego Lądu zyskał tak wielkie uznanie[10].

Spekulacje na temat wieku | edytuj kod

W Polsce pojawił się temat zaniżenia wieku przez Emmanuela Olisadebe[11]. Według statystyk i samego zawodnika, gdy Polonia Warszawa zdobywała mistrzostwo Polski z Nigeryjczykiem w składzie, miał on 21 lat. Zdaniem Mirosława Skorupskiego, menedżera zajmującego się sprowadzaniem afrykańskich piłkarzy, Olisadebe odmłodził się wówczas od pięciu do sześciu lat, fałszując paszport[12].

Życie prywatne | edytuj kod

17 czerwca 2001 w Warszawie poślubił Polkę – Beatę Smolińską. Po wyjeździe i przeprowadzce do Grecji jego stałym miejscem zamieszkania były Ateny. W 2017 r. rozwiódł się z Beatą, i wyjechał do Nigerii. Dziś zajmuje się nieruchomościami oraz menedżerką.

Dziś nie utrzymuje kontaktów z Polską i Polakami, z wyjątkiem swojej byłej żony. W wywiadzie dla Przeglądu Sportowego, którego udzielił w 2018 wyznał, że przyjechał do Polski, by zarobić pieniądze i dobrze żyć, a dziś jego przygoda z Polską się zakończyła i nie ma co do tego wracać. Stwierdził także, że nie zdziwił go obecny na stadionach rasizm kibiców względem jego osoby i należy po prostu z tym żyć[13].

Działalność społeczna | edytuj kod

Wspierał kampanię edukacyjną "Wykopmy Rasizm ze Stadionów" prowadzoną przez Stowarzyszenie "Nigdy Więcej"[14][15].

Przypisy | edytuj kod

  1. Olisadebe, Emmanuel, national-football-teams.com .
  2. Plebiscyt ROK PO ROKU – 2001 – Historia – Przeglądsportowy.pl
  3. Oficjalnie Olisadebe ma 38 lat. Są tacy, którzy twierdzą, że urodził się prawie 50 lat temu! (2 / 10) (pol.). sportowefakty.wp.pl, 2016-05-19. [dostęp 2018-01-31].
  4. Universiade 1995 (ang.). rsssf.com, 2000-01-15. [dostęp 2018-01-31].
  5. 90minut.pl – Polonia Warszawa 2-0 Dyskobolia Grodzisk Wielkopolski
  6. 90minut.pl – Polonia Warszawa 3-1 Górnik Zabrze
  7. Oficjalnie Olisadebe ma 38 lat. Są tacy, którzy twierdzą, że urodził się prawie 50 lat temu! (5 / 10) (pol.). sportowefakty.wp.pl, 2016-05-19. [dostęp 2018-01-31].
  8. Olisadebe jednak nie zagra w Lechii Gdańsk. [dostęp 2011-07-26].
  9. Emmanuel Olisadebe zakończył piłkarską karierę. transfermarkt.pl, 2013-01-04. [dostęp 2020-05-16].
  10. Biało - Czerwono - Czarny - fragment reportażu o Emmanuelu Olisadebe (2002). Paju 2016-07-23. [dostęp 2019-07-24].
  11. Oficjalnie Olisadebe ma 38 lat. Są tacy, którzy twierdzą, że urodził się prawie 50 lat temu! (7 / 10) (pol.). sportowefakty.wp.pl, 2016-05-19. [dostęp 2018-01-31].
  12. Olisadebe odmłodził się o 5-6 lat?!. sport.wp.pl, 2008-11-10. [dostęp 2014-09-13].
  13. Olisadebe: Czułem się w kadrze bardzo samotny. Przed meczami nie spałem, Przegląd Sportowy, 23 marca 2018 [dostęp 2019-07-24]  (pol.).
  14. Wykopmy Rasizm ze Stadionów, „Stowarzyszenie „Nigdy Więcej”” [dostęp 2017-06-12]  (pol.).
  15. Olisadebe udzielił wywiadu telewizji CNN. "W polskiej piłce jest rasizm, podobnie jak w innych krajach", „naTemat.pl” [dostęp 2017-06-12]  (pol.).

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Emmanuel Olisadebe" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy