Emnilda słowiańska


Emnilda słowiańska w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Emnilda (ur. pomiędzy 970 a 975, zm. 1016 lub 1017) – córka Dobromira, być może władcy z książęcego rodu z Moraw (Ołomuńca) lub zachodnich krańców Słowiańszczyzny (Łużyce lub Milsko), trzecia żona księcia polskiego Bolesława I Chrobrego.

Spis treści

Emnilda – polska księżna | edytuj kod

Ślub z Bolesławem odbył się w latach 987989. Podobno miała wielki wpływ na męża, a być może także na sprawy państwowe. Możliwe jest bowiem, że księżna brała udział, towarzysząc mężowi, w zjeździe w Merseburgu 23 maja 1013 r. Być może czyniła tam zabiegi mające na celu uznanie swego syna Mieszka za lennika cesarskiego z obszaru państwa morawskiego. Nie wiadomo dokładnie kiedy Emnilda zmarła – można jedynie stwierdzić, że stało się to najpóźniej w 1017 r., lub, co bardziej prawdopodobne, jeszcze pod koniec 1016 r., skoro 3 lutego 1018 r. Bolesław wstąpił po raz czwarty w związek małżeński.

Kronikarze o Emnildzie | edytuj kod

Przez kronikarzy była uznawana za kobietę mądrą i bardzo łaskawą. Gall Anonim opisał ją następującymi słowy (wydaje się bowiem, że właśnie jej one dotyczą):

Nieraz bowiem żona jego, [tj. Bolesława Chrobrego] królowa, kobieta mądra i roztropna, wielu wydanych na śmierć za przestępstwo wyrwała z rąk pachołków, ocaliła od bezpośredniego niebezpieczeństwa śmierci i w więzieniu, pod strażą zachowywała ich miłosiernie przy życiu, niekiedy bez wiedzy króla, a kiedy indziej za jego milczącą zgodą[1].

Nawet niechętnie nastawiony do Bolesława Chrobrego Thietmar z Merseburga napisał o niej:

Trzecią (żoną) [Bolesława] była Emnilda, córa czcigodnego księcia Dobromira, która – Chrystusowi wierna – niestateczny umysł swego męża ku dobremu zawsze kierowała i nie ustawała w zabiegach, by przez wielką szczodrobliwość w jałmużnach i umartwienia odpokutować za grzechy ich obojga[2].

Rodzina | edytuj kod

Małżeństwo i potomstwo | edytuj kod

Z małżeństwa z Bolesławem Chrobrym (ur. 967, zm. 17 VI 1025) pochodziło przynajmniej pięcioro dzieci:

Genealogia Emnildy według J. Widajewicza | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Gall Anonim: Kronika polska. Roman Grodecki (tłum.). T. I,13. Wrocław: 1999.
  2. Thietmar z Merseburga: Kronika Thietmara. Marian Jedlicki (tłum.). T. IV,58. Kraków: 2002.

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Emnilda słowiańska" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy