Encefalopatia alkoholowa Morela


Encefalopatia alkoholowa Morela w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Encefalopatia alkoholowa Morela (ang. Morel's sclerosis) – rzadki wariant zespołu Wernickego lub Korsakowa lub zespół objawowy powtarzających się epizodów zespołu abstynencyjnego. Objawia się sztywnością mięśniową, osłabieniem odruchów ścięgnistych, dyzartrią, zaburzeniami równowagi i apraksją ideomotoryczną. Otępienie w przebiegu tego zespołu przypomina zespół amnestyczny Korsakowa, dodatkowym objawem są urojenia wielkościowe. Obecne są zaburzenia nastroju w kierunku jego podwyższenia z elementami dysforii. Przebieg jest ciężki, a rokowanie poważne. Leczenie wymaga całkowitej abstynencji i suplementacji witamin. Zespół opisał Ferdinand Morel w 1939 roku[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. Morel F. Une forme anatomo-clinique particuliere de l'alcoolisme chronique: Sclerose corticale laminaire alcoolique. „Rev Neurol”. 71, s. 280-288, 1939. 

Bibliografia | edytuj kod

  • Zagadnienia neurologiczne związane ze spożywaniem alkoholu. W: Wojciech Kozubski: Choroby układu nerwowego. Wojciech Kozubski, Paweł P. Liberski (red.). Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2004, s. 546. ISBN 83-200-2636-9.

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

Na podstawie artykułu: "Encefalopatia alkoholowa Morela" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy