Enrico Morozzo Della Rocca


Enrico Morozzo Della Rocca w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Enrico Morozzo Della Rocca (ur. 20 czerwca 1807 w Turynie, zm. 12 sierpnia 1897 tamże) − włoski wojskowy.

Życiorys | edytuj kod

Urodzony w Turynie 20 czerwca 1807 roku jako najstarszy z jedenaściorga dzieci i spadkobierca Karola Filipa, hrabiego Morozzo i markiza Bianzè. Wywodził się z jednej z najstarszych rodzin szlacheckich Piemontu[1].

Od najmłodszych lat przeznaczono go do stanu wojskowego. Już w sierpniu 1816 roku wstąpił do Akademii Wojskowej w Turynie, a w kwietniu 1824 roku został podporucznikiem. W lutym 1831 roku został kapitanem, w kwietniu 1843 roku majorem, a w marcu 1848 roku pułkownikiem. W lipcu 1857 roku został generałem[1].

Po wybuchu walk o zjednoczenie został szefem sztabu generalnego. W 1860 roku walczył w kampanii przeciw Państwu Kościelnemu, jego siły wzięły udział w bitwie pod Castelfidardo. Po tym sukcesie został awansowany, brał także udział w walkach przeciw Królestwu Obojga Sycyli, oblegał Capuę i zmusił ją do szybkiej kapitulacji. 20 stycznia 1861 roku został mianowany senatorem[1].

Odpowiedzialny za klęski w wojnie prusko-austriackiej[1].

Zmarł w swojej rezydencji Luserna San Giovanni w Turynie 12 sierpnia 1897 roku[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e MOROZZO DELLA ROCCA, Enrico (wł.). Treccani. [dostęp 2015-10-16].
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Enrico Morozzo Della Rocca" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy