Eormenric


Eormenric w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Eormenric, Iurmenric, Æþelberht (żył w VI wieku) – król Kentu od 522 do 560 roku.

Był synem i następcą Octy, po którego śmierci w 522 roku objął władzę. Co do końca jego rządów, źródła podają nieprecyzyjne informacje: według Bedy Czcigodnego panował do końca życia, czyli do 560 roku, pozostawiając tron swojemu synowi Ethelbertowi I[1][2]. Jednakże zapisy Grzegorza z Tours, kronikarza frankijskiego z VI wieku, wspominają o małżeństwie Ethelberta I i Berty, merowińskiej księżniczki, córki króla Chariberta, które miało zostać zawarte zanim Ethelbert zasiadł na tronie. Berta urodziła się po 561 roku, a słowa kronikarza sugerują, że Eormenric panował jeszcze w 589 roku[3].

Nosił imię rzadko spotykane w anglosaskich źródłach, popularne za to wśród frankijskiej arystokracji[3]. Ta obserwacja skłania badaczy, że nadanie imienia Eormenric może być dowodem na kontakty między władcami Kentu a Merowingami[3][4].

Przypisy | edytuj kod

  1. Beda, ks.2, rozdz.5
  2. Morby, Dynastie świata, s. 112.
  3. a b c B. Yorke, Królowie..., s.45
  4. J. Story, Carolingian Connections, s.30

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

  • Eormenric Posopography of Anglo-Saxon England (ang.) [dostęp 2012-04-09]
  • EORMENRIC (ang.). Foundation for Medieval Genealogy. [dostęp 2012-04-09].
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Eormenric" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy