Eparchia omska


Na mapach: 54°59′00,0″N 73°22′00,0″E/54,983333 73,366667

Eparchia omska w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Eparchia omska – jedna z eparchii Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego z siedzibą w Omsku. Jej obecnym biskupem ordynariuszem jest metropolita omski i tawriczeski Włodzimierz (Ikim)[1], zaś funkcję katedry pełni sobór Zaśnięcia Matki Bożej w Omsku[2].

Eparchia powstała w 1895 poprzez wydzielenie z eparchii tobolskiej i tomskiej[1]. Od 1918 do 1937 nosiła nazwę omskiej i pawłodarskiej, w ciągu kolejnych dziesięciu lat nie funkcjonowała. Od 1947 do 1990, po reaktywacji, nosiła nazwę omskiej i tiumeńskiej[1]. W 1990 na terytorium eparchii działało 38 cerkwi i kaplic domowych (w ramach 13 parafii), obsługiwanych przez 40 duchownych. W 2011 eparchia prowadziła 129 parafii obsługiwanych przez 154 duchownych, podlegały jej również cztery monastery (1 męski i trzy żeńskie)[2].

6 czerwca 2012 z eparchii omskiej wydzielone zostały trzy odrębne administratury: eparchia tarska, eparchia isilkulska i eparchia kałaczińska. Wszystkie cztery, razem z eparchią omską, tworzą metropolię omską[1].

Biskupi omscy[2] | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d Омская епархия
  2. a b c История епархии
Na podstawie artykułu: "Eparchia omska" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy