Eparchia tobolska i tiumeńska


Na mapach: 58°11′58,1″N 68°15′05,7″E/58,199472 68,251583

Eparchia tobolska i tiumeńska w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Eparchia tobolska i tiumeńska – jedna z eparchii Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego, z siedzibą w Tobolsku. Jej obecnym (2016) ordynariuszem jest metropolita tobolski i tiumeński Dymitr (Kapalin)[1], zaś funkcje katedry pełni sobór Mądrości Bożej i Zaśnięcia Matki Bożej w Tobolsku[2].

Spis treści

Historia | edytuj kod

Eparchia powstała w 1620 w celu prowadzenia działalności misyjnej wśród rdzennych ludów Syberii z inicjatywy współrządzących cara Michała I Romanowa oraz patriarchy moskiewskiego i całej Rusi Filareta. W 1667 na wielkim soborze moskiewskim ustanowiono w Tobolsku metropolię, jako że eparchia ciągle rosła stając się najrozleglejszą w ówczesnej Cerkwi rosyjskiej. Do połowy XVIII w. terytorium eparchii pokrywało się z terytorium guberni syberyjskiej i obejmowało cały Ural, Syberię i Daleki Wschód Rosji[3]. W latach 80. XVII w. powstał sobór katedralny w Tobolsku – pierwszy obok miejscowego Kremla obiekt murowany za Uralem. Od XVIII w. eparchia prowadziła szeroko zakrojoną działalność misyjną i oświatową, którą zarzuciła dopiero po 1917[3]. W latach 20. XX wieku większość cerkwi eparchii i wszystkie podległe jej monastery zostały zdewastowane i zamknięte. Realną działalność administratura wznowiła dopiero po zmianie stosunku władz komunistycznych do Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego w okresie II wojny światowej; następnie została zlikwidowana i włączona do eparchii omskiej i tiumeńskiej. Do końca lat 80. w całym obwodzie tiumeńskim funkcjonowało osiem czynnych świątyń[3].

Eparchia została reaktywowana w 1990[3]. W 2011 z jej terytorium wydzielone zostały eparchie chanty-mansyjska i salechardzka[4], a w 2013 – eparchia iszymska[4].

W styczniu 2014 w eparchia liczyła 114 parafii, zgrupowanych w trzech dekanatach: jałutorowskim, tiumeńskim i tobolskim[4]. W tym czasie w administraturze działało 120 osób duchownych, w tym 55 zakonnych[4].

Zmiany nazwy | edytuj kod

  • syberyjska i tobolska (1620 – 5 października 1768)
  • tobolska i syberyjska (5 października 1768 – 1937)
  • tobolska i tiumeńska (od 1990)[5]

Biskupi tobolscy | edytuj kod

Monastery | edytuj kod

W 2014 w eparchii działały 4 monastery:[4]

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Димитрий, митрополит Тобольский и Тюменский (Капалин Алексей Михайлович)
  2. город Тобольск. Софийско-Успенский кафедральный собор
  3. a b c d Historia eparchii na oficjalnej stronie ros. 
  4. a b c d e Тобольская епархия
  5. Тобольская и Тюменская епархия (ros.). «Православная газета. Екатеринбургская епархия» nr 10, 2011-03-07. [dostęp 2012-07-09].
  6. Антоний, митрополит Орловский и Ливенский (Черемисов Иван Иванович)
Na podstawie artykułu: "Eparchia tobolska i tiumeńska" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy