Epsilon


Epsilon w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Epsilon (ἒ ψιλόν, pisana Εε lub ϵ϶) – piąta litera alfabetu greckiego. W greckim systemie liczbowym oznacza liczbę 5. Epsilon pochodzi od litery alfabetu fenickiego he . Od epsilonu pochodzą łacińskie E i cyrylickie Е.

Od greckiej litery ϵ pochodzi znak waluty euro – €.

Epsilon reprezentuje samogłoskę półprzymkniętą przednią niezaokrągloną /e/.

Epsilon (ἒ ψιλόν „proste e”) pochodzi od dwuznaku αι.

Standardowym symbolem epsilonu jest epsilon w kształcie półksiężyca – ϵ (ε w MathML), który pochodzi z greki średniowiecznej. Epsilon półksiężycowaty ϵ nie może być mylony z symbolem przynależności ∈ lub fałszywie uważany za półksiężycowatą wersję sigmy Σ.

W matematyce, minuskuła otwartego e – ɛ ( ε {\displaystyle \varepsilon } w MathML) z rozszerzonego alfabetu łacińskiego jest czasem używany zamiennie z epsilonem półksiężycowatym.

Spis treści

Użycie jako symbolu | edytuj kod

Ε | edytuj kod

Majuskuła epsilonu nie jest używana jako symbol, gdyż wygląda tak samo jak łacińska litera E.

ε | edytuj kod

ε = d ω d t {\displaystyle {\vec {\varepsilon }}={\frac {d{\vec {\omega }}}{dt}}}

Kodowanie | edytuj kod

W Unicode litera jest zakodowana:

W LaTeX-u używa się znacznika:

W IPAsamogłoska półotwarta przednia niezaokrąglona ɛ

Jako inicjał | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Epsilon" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy