Ercole Gonzaga


Ercole Gonzaga w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ercole Gonzaga (ur. 23 listopada 1505 w Mantui, zm. 2 marca 1563 w Trydencie[1]) – włoski kardynał.

Życiorys | edytuj kod

Był jednym z ośmiorga dzieci Franciszka II Gonzagi i Izabeli d'Este; jego braćmi byli, m.in. Fryderyk II i Ferrante[1]. W młodości studiował filozofię i literaturę, pod okiem Pietro Pomponazziego, na Uniwersytecie Bolońskim[1]. Został wówczas także ojcem pięciorga dzieci: Anny, Eleonory, Camilla, Elisabetty i Giulia[1]. 10 maja 1521 został mianowany biskupem Mantui[2]. Jednak ze względu na nieosiągnięcie kanonicznego wieku 27 lat, został jedynie administratorem diecezji[1]. Ze względu na dramatyczną sytuację skarbca papieskiego przed Sacco di Roma, Gonzaga został beneficjentem oferty Klemensa VII, dotyczącej sprzedaży kapeluszy kardynalskich za 40 dukatów każdy[1]. 3 maja 1527 został kreowany kardynałem diakonem S. Maria Nuova[2]. Wydał m. im. nowy katechizm dla księży[1]. Po śmierci swojego brata, Fryderyka, poprawił finanse rodu Gonzagów i przez pewien czas sprawował regencję jako władca Mantui[1]. W 1556 otrzymał święcenia kapłańskie, natomiast sakrę biskupią przyjął 8 stycznia 1561[2]. Zmarł 2 marca 1563 z powodu wysokiej gorączki[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f g h i Gonzaga, Ercole (ang.). The Cardinals of the Holy Roman Church. [dostęp 2013-07-04].
  2. a b c Ercole Cardinal Gonzaga (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2013-07-04].
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Ercole Gonzaga" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy