Ernő Gerő


Ernő Gerő w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ernő Gerő właściwie Ernő Singer (ur. 8 lipca 1898 w Terbegcu, ob. Trebušovce, zm. 12 marca 1980 w Budapeszcie) – węgierski komunista i przez pewien czas pierwszy sekretarz partii.

Urodził się w rodzinie żydowskiej. Gerő był członkiem Kominternu oraz brał udział w hiszpańskiej wojnie domowej, walcząc po stronie republikanów. Był jednym z katów Andreu Nina[1].

Po drugiej wojnie światowej stał się bliskim współpracownikiem Mátyása Rákosiego, który stał się pierwszym sekretarzem partii. Gerő w latach 1948–1956 stał na czele ÁVH, tajnej policji komunistycznej. Po ustąpieniu Rakosiego 18 lipca 1956, Gerő został jego następcą i rządził równie brutalnie jak on. Po wybuchu rewolucji w 1956, 23 października 1956 wygłosił przez radio przemówienie, w którym zapowiedział represje wobec powstańców, jednak 25 października zrezygnował ze stanowiska i wyjechał do ZSRR.

W 1961 wrócił do Budapesztu, tu pomimo napiętnowania uniknął oskarżenia i odpowiedzialności.

Przypisy | edytuj kod

  1. Stéphane Courtois, Jean-Louis Panné, Cień NKWD nad Hiszpanią, w: Stéphane Courtois, Nicolas Werth, Jean-Louis Panné, Andrzej Paczkowski, Karel Bartošek, Jean-Louis Margolin, Czarna księga komunizmu. Zbrodnie, terror, prześladowania, ​ISBN 83-7180-326-5​, s. 322.
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Ernő Gerő" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy