Eryk z Lade


Eryk z Lade w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Eryk z Lade (zm. ok. 1023) – jarl Lade, earl Northumbrii, nieślubny syn władcy norweskiego Haakona Sigurdssona.

Życiorys | edytuj kod

W 995 ojciec Eryka Haakon Sigurdsson został zamordowany, a władzę w Norwegii przejął Olaf I Tryggvason[1]. Eryk wraz z bratem Swenem uciekli do Szwecji na dwór króla Eryka Zwycięskiego, a po jego śmierci szukali pomocy u władcy Danii Swena Widłobrodego. Najprawdopodobniej między 995 a 1000[2] Eryk poślubił córkę króla duńskiego Gydę, z którą miał syna Haakona.

W 1000 Eryk uczestniczył u boku króla Swena w bitwie w Øresundzie przeciw oddziałom Olafa Tryggvasona[3]. W latach 1015–1016 brał udział w wyprawie króla duńskiego Kanuta do Anglii, która zakończyła się zdobyciem przez niego angielskiej korony. Eryk otrzymał wówczas tytuł earla Northumbrii[4]. Po raz ostatni Eryk pojawia się w źródłach pod rokiem 1023 i najprawdopodobniej zmarł wkrótce po tej dacie[5].

Przypisy | edytuj kod

  1. Jakub Morawiec: Knut Wielki. Kraków: 2013, s. 52–53.
  2. Jakub Morawiec: Knut Wielki. Kraków: 2013, s. 89.
  3. Jakub Morawiec: Knut Wielki. Kraków: 2013, s. 106–108.
  4. Jakub Morawiec: Knut Wielki. Kraków: 2013, s. 117.
  5. Jakub Morawiec: Knut Wielki. Kraków: 2013, s. 138.

Bibliografia | edytuj kod

  • Morawiec J., Knut Wielki. Król Anglii, Danii i Norwegii (ok. 995–1035), Wydawnictwo Avalon, Kraków 2013, ​ISBN 978-83-7730-070-1​, s. 52–57, 85–89, 106–108, 114–118, 124–125, 137–138.
Na podstawie artykułu: "Eryk z Lade" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy