Estońska Partia Centrum


Estońska Partia Centrum w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Estońska Partia Centrum (est. Eesti Keskerakond, KE[1][2]) – estońska centrowa i socjalliberalna[3] partia polityczna, działająca od 1991. Ugrupowanie należy do Partii Europejskich Liberałów, Demokratów i Reformatorów. Założycielem i długoletnim przywódcą partii był Edgar Savisaar, wieloletni burmistrz Tallinna, pierwszy premier po ogłoszeniu niepodległości (1990–1992).

Historia | edytuj kod

Partia została założona 12 października 1991[4]. W pierwszych wyborach, w których wzięła udział, występowała jeszcze jako Estoński Front Ludowy (krajowa organizacja niepodległościowa), zajmując trzecie miejsce. Od tego czasu pozostaje jedną z głównych sił politycznych w Estonii. Centryści oficjalnie kierują swój program wyborczy do klasy średniej. Są partią cieszącą się stosunkowo wysokim poparciem wśród mieszkańców Estonii narodowości rosyjskiej. Lider KE w 2007 sprzeciwiał się przeniesieniu Pomnika Wyzwolicieli Tallinna (Brązowego Żołnierza) z centrum estońskiej stolicy[5].

Edgar Savisaar kierował Estońską Partią Centrum od jej założenia do 1995 i ponownie od 1996 do 2016. W latach 1995–1996 na czele partii stała Andra Veidemann[6]. W listopadzie 2016 nowym przewodniczącym ugrupowania został Jüri Ratas[7].

W 1995 partia weszła w skład koalicji współtworzącej gabinet Tiita Vähiego. Opuściła ją jednak już w tym samym roku po zdymisjonowaniu Edgara Savisaara w związku z tzw. aferą podsłuchową z jego udziałem[4]. Ponownie współrządziła w latach 2002–2003 (rząd Siima Kallasa wspólnie z Partią Reform) i w latach 2005–2007 (rząd Andrusa Ansipa, wspólnie z Partią Reform i Związkiem Ludowym). Od 2007 ponownie pozostaje w opozycji. W 2016 partia współtworzyła nową koalicję rządową z socjaldemokratami i chadekami, zaś jej lider, Jüri Ratas, objął urząd premiera[8]. Po wyborach w 2019 lider centrystów pozostał na czele rządu; partia utrzymała koalicję z ugrupowaniem Isamaa oraz porozumiała się z narodowo-konserwatywną EKRE[9].

Wyniki wyborcze | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Wyniki według kraju. europarl.europa.eu. [dostęp 2019-05-08].
  2. EESTI KESKERAKOND (KE) (est.). vabaeestisona.com, 19 lutego 2019. [dostęp 2019-05-08].
  3. a b Parties and Elections in Europe: Estonia (ang.). parties-and-elections.eu. [dostęp 2019-05-12].
  4. a b System partyjny Estonii. eesti.pl, 24 grudnia 2005. [dostęp 2017-06-13].
  5. Lõhestaja number üks (est.). postimees.ee, 30 kwietnia 2007. [dostęp 2017-06-13].
  6. Leaders of Estonia (ang.). zarate.eu. [dostęp 2017-06-13].
  7. Kazimierz Popławski: Jüri Ratas nowym liderem Estońskiej Partii Centrum. przegladbaltycki.pl, 5 listopada 2016. [dostęp 2017-06-13].
  8. Valitsus andis ametivande (est.). err.ee, 23 listopada 2016. [dostęp 2017-06-13].
  9. New Estonian government appointed to office by Kaljulaid (ang.). bnn-news.com, 25 kwietnia 2019. [dostęp 2019-04-28].
  10. Hääletamis- ja valimistulemus hetkeseisuga (est.). rk2015.vvk.ee, 2 marca 2015. [dostęp 2017-06-13].
  11. Voting and election result (ang.). rk2019.valimised.ee, 5 marca 2019. [dostęp 2019-03-06].
  12. Previous elections (ang.). valimised.ee. [dostęp 2019-06-01].
Na podstawie artykułu: "Estońska Partia Centrum" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy