Estrydsenidzi


Estrydsenidzi w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Estrydsenidzi – dynastia królewska panująca w Danii (10471412), Norwegii (13871412) i w Szwecji (11251130 i 13891412).

Estrydsenidzi wywodzili się z pierwszej dynastii królów duńskich Skjoldungów. Ich protoplastą był Swen II Estrydsen, syn Estrydy Małgorzaty, od imienia której wywodzi się nazwa dynastii, siostrzeniec Kanuta Wielkiego, który przejął władzę w Danii po Magnusie Dobrym.

Najwybitniejszymi przedstawicielami Estrydsenidów byli Waldemar I Wielki oraz Małgorzata I, której rządy na przełomie XIV i XV wieku doprowadziły do zjednoczenia wszystkich krajów skandynawskich w ramach unii kalmarskiej.

Na podstawie artykułu: "Estrydsenidzi" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy