Eugênio German


Eugênio German w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Eugênio Maciel German (ur. 24 października 1930 w Ubie, zm. 1 kwietnia 2001 w Belo Horizonte) – brazylijski szachista, mistrz międzynarodowy od 1952 roku.

Spis treści

Kariera szachowa | edytuj kod

W latach 1951 i 1972 dwukrotnie zdobył złote medale indywidualnych mistrzostw Brazylii, był również (1952) wicemistrzem kraju. W 1952, 1968 i 1972 r. trzykrotnie (w tym dwa razy na I szachownicy) reprezentował narodowe barwy na szachowych olimpiadach[1]. Największy sukces na arenie międzynarodowej odniósł w 1960 r. w São Paulo, gdzie podzielił III m. w turnieju strefowym (eliminacji mistrzostw świata), a następnie zwyciężył w dogrywce i wystąpił w rozegranym w 1962 r. Sztokholmie turnieju międzystrefowym, w którym zajął XIX miejsce[2]. Do innych jego sukcesów należały m.in. IV m. w San Rafael (1951/52, za Erichem Eliskasesem, Romanem Toranem Albero i René Letelierem), I m. w Vitorii (1960), I m. Belo Horizonte (kilkukrotnie – 1961, 1962, 1963, 1965) oraz I m. w Brasilii (1972).

W 1952 r. został pierwszym w historii brazylijskim szachistą, któremu Międzynarodowa Federacja Szachowa przyznała międzynarodowy tytuł szachowy.

Według retrospektywnego systemu Chessmetrics, najwyżej sklasyfikowany był w styczniu 1961 r., zajmował wówczas 155. miejsce na świecie[3].

Przypisy | edytuj kod

  1. OlimpBase
  2. 1962 Stockholm Interzonal Tournament
  3. Chessmetrics Player Profile: Eugenio Maciel German

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Eugênio German" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy