Eugen Goldstein


Eugen Goldstein w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Eugen Goldstein (ur. 5 września 1850 w Gliwicach, zm. 25 grudnia 1930 w Berlinie) – fizyk niemiecki, odkrywca promieniowania anodowego (tzw. promieniowanie kanalikowe lub kanałowe); czasem uważany jest za odkrywcę protonu[1]. Jego praca nad promieniowaniem anodowym leży u podstaw współczesnej spektrometrii masowej.

Życiorys | edytuj kod

Goldstein urodził się w Gliwicach. Studiował w Breslau (dzisiaj Wrocław), a później w Berlinie (jego profesorem był Hermann von Helmholtz). Goldstein pracował w Berlińskim Obserwatorium Astronomicznym od 1878 do 1890, ale większość czasu spędził w Obserwatorium w Poczdamie, gdzie został liderem sekcji astrofizycznej w roku 1927. Jest pochowany na Cmentarzu żydowskim w Berlinie-Weißensee.

Cytat | edytuj kod

Można powiedzieć bez przesady, że na podstawie swojej unikatowej pracy nad promieniowaniem katodowym, Goldstein już w roku 1879, kiedy świat jeszcze nie słyszał o teorii kwantów, miał zrozumienie najważniejszych i najbardziej niezwykłych aspektów tej teorii w generalnym zarysie[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. C.E. Moore, B. Jaselskis, A. von Smolinski. The Proton. „Journal of Chemical Education”. 62, s. 859–860, 1985. 
  2. Arnold Sommerfeld. Über einige spektroskopische Arbeiten Goldsteins. „Die Naturwissenschaften”. 8, s. 723-725, 1920. 
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Eugen Goldstein" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy