Eugeniusz Durejko


Eugeniusz Durejko w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Eugeniusz Durejko (ur. 15 listopada 1950 w Ostródzie) - polski koszykarz, reprezentant, olimpijczyk[1].

Wychowanek trenera Wiktora Haglauera (trener kadry Witold Zagórski). W drużynie narodowej (1971-1977) rozegrał 186 spotkań. Zagrał na Igrzyskach Olimpijskich w 1972 oraz trzykrotnie na Mistrzostwach Europy 1971, 1973 oraz 1975[2]. W Lechu Poznań grał od 1967 do 1981[3]. Grał także w klubach niemieckich[4].

Syn Jerzego i Józefy Lepko, absolwent szkoły średniej (technik mechanik). Żonaty (od 7 października 1972).

Osiągnięcia | edytuj kod

Klubowe
Reprezentacja

Przypisy | edytuj kod

  1. Eugeniusz Durejko Bio, Stats, and Results | Olympics at Sports-Reference.com, www.sports-reference.com [dostęp 2017-11-23]  (ang.).
  2. Poznańscy Olimpijczycy - Sport - Poznan.pl, www.poznan.pl [dostęp 2017-11-23]  (pol.).
  3. Historia Polskiej Ligi Koszykówki Mężczyzn, www.plkhistory.ugu.pl [dostęp 2017-11-23] .
  4. Durejko Eugeniusz - Polski Komitet Olimpijski
  5. FIBA Intercontinental Cup 1972 (ang.). linguasport.com. [dostęp 5 lipca 2019].
Na podstawie artykułu: "Eugeniusz Durejko" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy