Eugeniusz Wyzner


Eugeniusz Wyzner w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Eugeniusz Wyzner (ur. 31 października 1931 w Chełmnie[1]) – polski dyplomata, stały[2] przedstawiciel Polski przy Organizacji Narodów Zjednoczonych w randze ambasadora (1981–1982 i 1998–1999)[3].

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Studiował prawo na Uniwersytetach Jagiellońskim[1] i Warszawskim (otrzymał dyplom UW)[3], a następnie ukończył studium podyplomowe na Akademii Prawa Międzynarodowego w Hadze.

Był członkiem PZPR[4]. Rozpoczął karierę zawodową w 1956 w Departamencie Prawno-Traktatowym Ministerstwa Spraw Zagranicznych. W latach 1961–1968 był zastępcą stałego przedstawiciela Polski przy Organizacji Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku. Od 1968 był zastępcą dyrektora Departamentu Prawnego i Traktatowego Ministerstwa Spraw Zagranicznych, a od 1971 jego dyrektorem. W latach 1973–1978 był Stałym Przedstawicielem Polski przy ONZ w Genewie. W latach 1978–1981 był dyrektorem Departamentu ds. Organizacji Międzynarodowych w polskim MSZ. Pełnił funkcję Ambasadora Polski przy ONZ w Nowym Jorku w latach 1981–1982, a następnie w latach 1998–1999. W latach 1994–1995 pełnił urząd sekretarza parlamentarnego i zastępcy ministra spraw zagranicznych w randze podsekretarza stanu. W latach 1996–1997 był sekretarzem stanu i pierwszym zastępcą ministra spraw zagranicznych.

27 maja 1999 na posiedzeniu V Komitetu 53 sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ został wybrany na stanowisko wiceprzewodniczącego Komisji Międzynarodowej Służby Cywilnej ONZ i 1 sierpnia 1999 objął to stanowisko.

Funkcje pełnione w ONZ | edytuj kod

  • 1967–1982 Przewodniczący Podkomitetu Prawnego ds. Pokojowego Wykorzystania Przestrzeni Kosmicznej
  • 1973–1978 Stały Przedstawiciel PRL przy ONZ w Genewie
  • 1982 Przewodniczący Komisji Rozbrojeniowej[5]
  • 1982–1992 Zastępca Sekretarza Generalnego ONZ ds. Konferencji i Specjalnych Zadań[5]
  • 1983–1984 Członek Rady[6] ds. reform administracji
  • 1984–1993 Członek Rady[6] ds. programu i budżetu
  • 1989–1992 Przewodniczący[6] Komisji Statusu Kobiet
  • 1991–1993 Przewodniczący Rady ds. nominacji i awansów personalnych[5]
  • 1992–1993 Zastępca Sekretarza Generalnego ONZ ds. Informacji Publicznej[5]
  • 1994–1997 Zastępca przewodniczącego polskich delegacji na sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ
  • 1995 Przewodniczący polskiej delegacji na konferencję ds. Układu o Nierozprzestrzenianiu Broni Jądrowej[5]
  • 1999–2007 Wiceprzewodniczący Komisji ds. Międzynarodowej Służby Cywilnej[5]
  • od 1999 członek Komisji ds. Międzynarodowej Służby Cywilnej

Odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Eugeniusz Wyzner. Biblioteka Jagiellońska. [dostęp 2015-11-03].
  2. Odpowiedź na interpelację w sprawie przygotowań Polski do konferencji w Kairze organizowanej przez Fundusz Ludnościowy ONZ. orka2.sejm.gov.pl. [dostęp 2015-11-06].
  3. a b c d e Europejska Akademia Dyplomacji. www.diplomats.pl. [dostęp 2015-11-06].
  4. a b c d e Kto jest kim w Polsce 1984. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1984, s. 1112. ISBN 83-223-2073-6.
  5. a b c d e f United Nations Official Document. www.un.org. [dostęp 2015-11-06].
  6. a b c CV E. Wyzner.

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Eugeniusz Wyzner" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy