European Rugby Champions Cup (2017/2018)


European Rugby Champions Cup (2017/2018) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

European Rugby Champions Cup 2017/2018 – dwudziesty trzeci sezon najbardziej prestiżowych rozgrywek klubowych w rugby union w Europie (a czwarty pod nazwą European Rugby Champions Cup). Zwycięzcą rozgrywek została irlandzka drużyna Leinster, która zdobyła to trofeum po raz czwarty w historii. W rozegranym w hiszpańskim Bilbao finale pokonała ona francuską ekipę z Paryża Racing 92, finalistę sprzed dwóch lat. Finał rozgrywek po raz pierwszy w historii został rozegrany poza granicami państw, z których kluby uczestniczą w rozgrywkach.

Spis treści

Uczestnicy i system rozgrywek | edytuj kod

W rozgrywce uczestniczyło 20 drużyn klubowych z sześciu krajów europejskich – uczestników Pucharu Sześciu Narodów. Automatyczną kwalifikację do udziału w rozgrywkach otrzymało po 6 najlepszych drużyn z poprzedniego sezonu rozgrywek angielskiej ligi Premiership i francuskiej ligi Top 14 oraz 7 drużyn z międzynarodowej ligi Pro12: po jednej najlepszej drużynie z Walii, Irlandii, Szkocji i Włoch oraz 3 najwyżej sklasyfikowane z pozostałych drużyn. O ostatnie, dwudzieste miejsce odbyły się kwalifikacje z udziałem siódmych drużyn z lig angielskiej i francuskiej i dwóch kolejnych drużyn z Pro12[1].

Uczestnicy rozgrywek[2]:

W pierwszej fazie drużyny podzielone były na pięć grup po cztery drużyny. Wszystkie zespoły grały ze sobą dwukrotnie: mecz i rewanż. Awans do fazy pucharowej uzyskali zwycięzcy grup oraz trzy najlepsze drużyny z drugich miejsc. W kolejnej fazie rozgrywki toczyły się w systemie pucharowym (ćwierćfinały, półfinały i finał), a drużyny rozgrywały ze sobą tylko po jednym meczu. W fazie pucharowej drużyny były rozdzielane zgodnie z ustalonym na podstawie fazy grupowej rankingu (od miejsca w rankingu uzależnione jest też przyznanie roli gospodarza w ćwierćfinałach i półfinałach)[3].

W fazie grupowej drużyny otrzymywały 4 punkty za zwycięstwo, 2 punkty za remis i 0 punktów w przypadku porażki. Ponadto mogły otrzymać punkty bonusowe: 1 punkt za zdobycie co najmniej 4 przyłożeń w meczu (niezależnie od wyniku) i 1 punkt za porażkę różnicą najwyżej 7 punktów. W przypadku równej liczby punktów o wyższym miejscu w grupowej tabeli decydował bilans bezpośrednich spotkań (liczba punktów, bilans punktów, liczba przyłożeń), w przypadku braku rozstrzygnięcia lub braku bezpośrednich spotkań (w rankingu po fazie grupowej) kolejno: bilans punktów, liczba przyłożeń, mniejsza liczba kar indywidualnych (żółtych i czerwonych kartek) i losowanie[3].

Faza grupowa | edytuj kod

Po raz pierwszy w historii rozgrywek nie zakwalifikowała się do nich najbardziej utytułowana drużyna, czterokrotny zdobywca pucharu, Tuluza[4].

Po losowaniu zwróciły uwagę szczególnie składy grup 2 i 5. W grupie 2 los zetknął ze sobą ubiegłorocznych finalistów: obrońcę tytułu Saracens oraz finalistę rozgrywek i zarazem zwycięzcę ubiegłego sezonu ligi francuskiej Clermont. Natomiast w grupie 5 znaleźli się zwycięzca ligi Pro12 Scarlets oraz trzykrotnie zdobywająca w ostatnich latach puchar i zarazem druga drużyna w ostatnim sezonie rozgrywek francuskich Tulon[5][6].

Rozgrywki w fazie grupowej były bardzo wyrównane – przed ostatnią kolejką spotkań tylko jedna drużyna (Leinster) była pewna awansu[7]. Dużą niespodzianką tej części rywalizacji była słaba postawa drużyn angielskich – w ostatniej kolejce zdołał uzyskać awans dzięki korzystnemu zbiegowi wyników w innych grupach tylko jeden zespół z Anglii – obrońcy tytułu Saracens[8][9]. Udany rewanż za finał z poprzedniego sezonu wzięła francuska drużyna Clermont, która dwukrotnie w grupowych starciach pokonała Saracens (szczególnie dotkliwą porażkę angielska ekipa poniosła na własnym boisku)[10]. Awans do ćwierćfinału uzyskała też jedyna debiutująca w rozgrywkach drużyna: La Rochelle[11].

Grupa 1 | edytuj kod

Wyniki spotkań (w nawiasach - liczba przyłożeń)[12]:

Tabela[13]:

Grupa 2 | edytuj kod

Wyniki spotkań (w nawiasach - liczba przyłożeń)[12]:

Tabela[13]:

Grupa 3 | edytuj kod

Wyniki spotkań (w nawiasach - liczba przyłożeń)[12]:

Tabela[13]:

Grupa 4 | edytuj kod

Wyniki spotkań (w nawiasach - liczba przyłożeń)[12]:

Tabela[13]:

Grupa 5 | edytuj kod

Wyniki spotkań (w nawiasach - liczba przyłożeń)[12]:

Tabela[13]:

Ranking drużyn po fazie grupowej | edytuj kod

Ranking drużyn po fazie grupowej (w zielonych wierszach drużyny, które zapewniły sobie awans do ćwierćfinałów)[13]:

Faza pucharowa | edytuj kod

Drabinka | edytuj kod

Ćwierćfinały | edytuj kod

W meczach ćwierćfinałowych najlepiej zaprezentowały się zespoły z celtyckiej ligi Pro 14. Wszystkie trzy drużyny z tej ligi uczestniczące w tej fazie rozgrywek awansowały do półfinałów: irlandzkie Leinster i Munster oraz walijska drużyna Scarlets[14]. Dla tej ostatniej jest to pierwsze takie osiągnięcie od 11 lat (a zarazem pierwszy występ walijskiej drużyny w półfinale od 9 lat)[15]. Skład półfinalistów uzupełniła francuska drużyna Racing 92, która wyeliminowała z rozgrywek inny zespół z tego samego kraju, ubiegłorocznego finalistę Clermont. Z rozgrywek odpadły też dwie inne drużyny francuskie: debiutanci La Rochelle i trzykrotni zdobywcy pucharu Tulon, a także Saracens – obrońcy tytułu i jednocześnie ostatnia pozostała w rozgrywkach drużyna angielska[14].

Wyniki spotkań:





Półfinały | edytuj kod

Oba półfinałowe starcia zdominowali gospodarze spotkań (irlandzkie Leinster i francuski Racing 92), którzy nie dali szans na zwycięstwo gościom (odpowiednio: Scarlets z Walii i druga irlandzka drużyna, Munster). Gospodarze osiągnęli w obu meczach wysoką przewagę w ich pierwszych częściach i dopiero w ostatniej fazie spotkań pozwolili gościom na zdobycie przyłożeń, które ostatecznie nie zmieniły rozstrzygnięcia[16][17][18].

Wyniki spotkań:



Finał | edytuj kod

Stadion w Bilbao przed rozpoczęciem meczu finałowego

Finał został rozegrany 12 maja 2018 na stadionie San Mamés w Bilbao w Hiszpanii – po raz pierwszy w historii poza granicami sześciu krajów, których drużyny uczestniczą w tych rozgrywkach[19]. Spotkały się w nim irlandzka drużyna z Dublina Leinster (trzykrotny zwycięzca tych rozgrywek – w 2009, 2011 i 2012) oraz francuska ekipa z Paryża Racing 92 (finalista z 2016).

Mecz został rozegrany w trudnych warunkach, przy padającym deszczu. Obie drużyny były bardzo skuteczne w obronie i nie dopuściły do wykonania ani jednego przyłożenia. Mecz rozstrzygnęły kopy z rzutów karnych: drużyna Racing 92 czterokrotnie wychodziła na trzypunktowe prowadzenie i czterokrotnie zawodnicy Leinster doprowadzali do remisu, jednak na dwie minuty przed końcem to irlandzka drużyna zdobyła przewagę po rzucie karnym wykonanym przez fidżyjskiego zawodnika Isę Nacewę i zapewniła sobie zwycięstwo[20][21].

Najlepszym graczem meczu został uznany irlandzki wspieracz z zespołu Leinster, James Ryan[22].

Zdobywając puchar po raz czwarty w historii zespół Leinster wyrównał rekordowe dotąd osiągnięcie francuskiej drużyny Tuluza. Irlandzka ekipa została także drugim zespołem w historii, który zdobył puchar zwyciężając we wszystkich swych spotkaniach w rozgrywkach[21].


Statystyki turnieju | edytuj kod

Najwięcej punktów w rozgrywkach zdobył Owen Farrell z drużyny Saracens – 92. Po 85 punktów zdobyli Morgan Parra z Clermont i Maxime Machenaud z Racing 92. Także Owen Farrell wykonał skutecznie najwięcej rzutów karnych (19) i drugą ilość podwyższeń (18). W tej ostatniej klasyfikacji najlepszy był Morgan Parra, który skutecznie wykonał 21 podwyższeń. Najwięcej przyłożeń – po 6 – zdobyli w rozgrywkach Nemani Nadolo z Montpellier i Dan Evans z Ospreys[23].

Najlepszym graczem turnieju został uznany przez European Professional Club Rugby fidżyjski zawodnik z drużyny Racing 92 Leone Nakarawa[24].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. 2016/17 Play-offs. European Professional Club Rugby. [dostęp 2018-04-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-11-08)].
  2. Evans and Healey set for pool draws. European Professional Club Rugby, 2018-04-12. [dostęp 2017-06-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-06-11)].
  3. a b Champions Cup Rules. European Professional Club Rugby. [dostęp 2018-04-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-11)].
  4. Graham Woods: Giants Toulouse ready to make their extra class count. W: Racing Post [on-line]. 2017-10-12. [dostęp 2018-04-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-08)].
  5. 2017/18 Pool Draws produce top-quality fixtures. European Professional Club Rugby, 2017-06-08. [dostęp 2018-01-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-11-07)].
  6. Champions Cup: Saracens face Clermont in repeat of final. W: BBC Sport [on-line]. 2017-06-08. [dostęp 2018-01-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-06-11)].
  7. Michael Cantillon: Champions Cup: Permutations for the final round of the pool stages. Sky Sports, 2017-10-18. [dostęp 2018-01-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-21)].
  8. Robert Kitson: Premiership’s faltering form in Europe could spell trouble for England. W: The Guardian [on-line]. 2018-01-14. [dostęp 2018-01-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-15)].
  9. Robert Kitson: Wasps win salvages English interest but big picture remains bleak. W: The Guardian [on-line]. 2018-01-21. [dostęp 2018-01-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-22)].
  10. European Champions Cup wrap: Wasps gain revenge, Saracens in freefall. W: Fox Sports [on-line]. 2017-12-18. [dostęp 2018-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-03-31)].
  11. European Rugby Champions Cup: La Rochelle 16-7 Harlequins. BBC Sport, 2018-01-21. [dostęp 2018-04-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-05)].
  12. a b c d e Champions Cup Fixtures & Results. European Professional Club Rugby. [dostęp 2018-04-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-13)].
  13. a b c d e f Champions Cup Pool Tables. European Professional Club Rugby. [dostęp 2018-04-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-17)].
  14. a b Paul Rees: Dan Carter rolls back years while Pro14 dominance leaves England on outside. W: The Guardian [on-line]. 2018-04-02. [dostęp 2018-04-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  15. Scarlets 29-17 La Rochelle: Wayne Pivac's men book Champions Cup semi-final spot. Sky Sports, 2018-03-30. [dostęp 2018-04-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-04)].
  16. Paul Rees: Leinster into European Champions Cup final after Sexton smites Scarlets. W: The Guardian [on-line]. 2018-04-21. [dostęp 2018-04-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-21)].
  17. Robert Kitson: Teddy Thomas runs in two tries as Racing power past Munster. W: The Guardian [on-line]. 2018-04-22. [dostęp 2018-04-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-22)].
  18. Gerard Meagher: Leinster ready to take their seat at the head of European rugby’s top table. W: The Guardian [on-line]. 2018-04-23. [dostęp 2018-04-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-23)].
  19. European club rugby finals to break new ground in 2018 and 2019. European Professional Club Rugby, 2017-04-03. [dostęp 2017-12-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-04-05)].
  20. Paul Rees: Hats off to Leinster after giving Racing’s beret brigade the boot. W: The Guardian [on-line]. 2018-05-13. [dostęp 2018-05-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-13)].
  21. a b Michael Cantillon: Leinster 15-12 Racing 92: Late Isa Nacewa penalty secures Champions Cup. Sky Sports, 2018-05-13. [dostęp 2018-05-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-09)].
  22. Leinster lift fourth European Cup after 15-12 victory over Racing 92. European Professional Club Rugby, 2018-05-12. [dostęp 2018-05-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-13)].
  23. Player Statistics: 2017/2018. European Professional Club Rugby. [dostęp 2018-06-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-05)].
  24. Nakarawa named EPCR European Player of the Year for 2018. European Professional Club Rugby, 2018-04-12. [dostęp 2018-04-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-13)].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "European Rugby Champions Cup (2017/2018)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy