Europejska karta języków regionalnych lub mniejszościowych


Europejska karta języków regionalnych lub mniejszościowych w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Europejska karta języków regionalnych lub mniejszościowych – europejska konwencja (CETS 148) zatwierdzona w 1992 roku w ramach Rady Europy w celu ochrony oraz promocji języków regionalnych oraz języków mniejszości narodowych w Europie.

Konwencja weszła w życie w 1998 po ratyfikacji przez pierwsze pięć państw (Norwegia, Finlandia, Węgry, Holandia i Chorwacja)[1]. W Polsce konwencja obowiązuje od 1 czerwca 2009[2].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Rafał Bill: Analiza Europejskiej Karty Języków Regionalnych lub Mniejszościowych. centruminicjatyw.org, 2011-02-27. [dostęp 5 kwietnia 2013].
  2. Dz.U. 2009 nr 137 poz. 1121. sejm.gov.pl. [dostęp 5 kwietnia 2013].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (charter):
Na podstawie artykułu: "Europejska karta języków regionalnych lub mniejszościowych" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy