Eustochia (benedyktynka)


Eustochia (benedyktynka) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Eustochia (Eustochium), benedyktynka, właśc. wł. Lucrezia Bellini (ur. 1444, zm. 13 lutego 1469) – włoska zakonnica, dziewica i błogosławiona Kościoła katolickiego.

Była nieślubnym dzieckiem, kiedy miała 7 lat jej wychowaniem zajęły się siostry benedyktynki. Gdy rozpoczęła nowicjat zachorowała na chorobę nerwową, wtedy chciano ją spalić na stosie. Mając 21 lat w 1465 roku złożyła profesję zakonną. Zmarła w wieku 25 lat.

Jej kult, jako błogosławionej, został zaaprobowany w 1760 roku przez papieża Klemensa XIII, byłego biskupa Padwy.

Zobacz też | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Eustochia (benedyktynka)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy