Ewa Bujwid-Kurek


Ewa Bujwid-Kurek w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ewa Barbara Bujwid-Kurek (ur. 25 grudnia 1956 w Chrzanowie[1]) – polska politolog, ekspert ds. transformacji politycznych państw bałkańskich. Kierownik Katedry Współczesnych Transformacji Politycznych Instytutu Nauk Politycznych i Stosunków Międzynarodowych Uniwersytetu Jagiellońskiego[2].

Spis treści

Wczesne lata życia | edytuj kod

Uczyła się w Szkole Podstawowej nr 4 im. Janka Krasickiego w Chrzanowie, gdzie osiągała pierwsze sukcesy organizacyjne i artystyczne[1]. Wielokrotnie nagradzana jako wzorowa uczennica, pełniła funkcję przewodniczącej albo skarbnika klasy[1]. Działała w harcerstwie, prowadząc drużynę zuchową Leśne Ludki przy Szkole Podstawowej nr 6 w Chrzanowie-Kościelcu[1]. W czasie nauki szkolnej brała udział w konkursach recytatorskich, historycznych, grała na mandolinie, a także występowała w zespole baletowym, wyróżniona za solowy taniec w spektaklu Pajac i laleczka[1].

Naukę kontynuowała w I Liceum Ogólnokształcącym im. Stanisława Staszica w Chrzanowie, które ukończyła z bardzo dobrym wynikiem[1]. Po nieudanym starcie na studia polonistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim zdecydowała się aplikować na nauki polityczne na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego[1]. Dzięki udanej rozmowie kwalifikacyjnej w październiku 1975 Ewa Bujwid rozpoczęła studia politologiczne. W 1979 uzyskała dyplom ukończenia studiów wyższych i obroniła pracę magisterską Partycypacja mas w rządzeniu - samorząd mieszkańców[1].

Kariera naukowa | edytuj kod

W październiku 1979 rozpoczęła pracę asystenta-stażysty w Zakładzie Współczesnych Systemów Politycznych Instytutu Nauk Politycznych UJ, w 1980 przechodząc na etat asystenta, w 1982 starszego asystenta, a w 1988 adiunkta[1]. Dzięki stypendium Ministerstwa Edukacji Narodowej odbyła trzymiesięczny staż na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu w Belgradzie[2].

Doktoryzowała się w 1987 na podstawie pracy Samorząd wąskich struktur społecznych w Socjalistycznej Federacyjnej Republice Jugosławii (promotor: Marian Grzybowski). Habilitację uzyskała w 2003 na podstawie opracowania Myśl polityczna i państwowo–ustrojowa Svetozara Markovicia (1846 – 1875)[1]. 19 lutego 2014 otrzymała nominację profesorską.

W latach 2007-2017 pracowała na stanowisku profesora nadzwyczajnego w Akademii Ignatianum w Krakowie[1]. W latach 2014–2016 pełniła funkcję prodziekana d.s. współpracy międzynarodowej i nauki Wydziału Studiów Międzynarodowych i Politycznych UJ. Była promotorką czterech rozpraw doktorskich.

W swoich badaniach naukowych koncentruje się na analizie przemian politycznych w państwach Europy Środkowo-Wschodniej, ze szczególnym uwzględnieniem państw powstałych po rozpadzie Jugosławii[2].

Jest mężatką (mąż Marek), ma córkę Martynę[1].

Wybrane publikacje | edytuj kod

  • Myśl polityczna i państwowo–ustrojowa Svetozara Markovicia (1846 – 1875), Wydawnictwo Księgarnia Akademicka, Kraków 2000;
  • Państwa pojugosłowiańskie. Szkice politologiczne, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2008;
  • Serbia w nowej przestrzeni ustrojowej. Dzieje, Ustrój, Konstytucja, Wydawnictwo Księgarnia Akademicka, Kraków 2012.
  • Legitymizacja ustroju politycznego państw pojugosłowiańskich, Wydawnictwo Księgarnia Akademicka, Kraków 2019.

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f g h i j k l Ewa Bujwid-Kurek: Legitymizacja ustroju politycznego państw pojugosłowiańskich. Kraków: Księgarnia Akademicka, 2019, s. 187-192. ISBN 99943-849-2-9.
  2. a b c prof. dr hab. Ewa Bujwid-Kurek = 2020-01-28, inp.uj.edu.pl .

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):Identyfikatory zewnętrzne:
Na podstawie artykułu: "Ewa Bujwid-Kurek" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy