Explorer 3


Explorer 3 w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Explorer 3amerykański satelita naukowy z serii Explorer. Kontynuował badania pasów Van Allena rozpoczęte przez Explorera 1.

Explorer 3 był podobny, pod względem konstrukcji i powierzonych zadań, do Explorera 1. Miał być stabilizowany obrotowo, ale wkrótce po starcie stwierdzono koziołkowanie z okresem siedmiu sekund. Obracał się wzdłuż własnej długiej osi z prędkością 750 obrotów na minutę. Dane były rejestrowane na taśmie magnetycznej. Z rejestratora przesyłano je na Ziemię drogą radiową. Służyły temu dwa nadajniki: 60 mW nadajnik na częstotliwości 108,03 MHz i nadajnik o mocy 10 mW na częstotliwości 108 MHz. Statek posiadał dwie anteny, które rozkładały się, i były utrzymywane w takiej pozycji pod wpływem ruchu obrotowego satelity.

Przedział z instrumentami był pomalowany na przemian białą i ciemnozieloną farbą. Dzięki temu w pasywny sposób utrzymywano odpowiednią temperaturę wewnątrz pojazdu. Proporcje powierzchni pasów jasnych i ciemnych ustalono na podstawie docelowej orbity i panujących tam warunków.

Zasilanie w prąd elektryczny zapewniały baterie niklowo-kadmowe. Stanowiły około 40% masy całego Explorera 3. Zapas energii wystarczyć miał na 31 dni pracy nadajnika dużej mocy i 105 dni nadajnika małej mocy. Ostatecznie przesyłał dane przez 44 dni. Nadajniki zamilkły 17 maja, a misję zakończono 27 czerwca 1958.

Ładunek naukowy stanowił: licznik promieniowania kosmicznego i detektor mikrometeorytów.

Zobacz też | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

  1. Encyclopedia Astronautica (ang.)
  2. Jonathan's Space Home Page (ang.)
  3. NSSDC Master Catalog (ang.)
  4. Space 40 (cz.)
  5. Michael D' Antonio: Wyścig na orbitę. Prószyński i S-ka, 2012. ISBN 978-83-7839-025-1. (pol.)
  6. „Biuletyn Informacyjny PTA - Kwartalnik Popularno-Naukowy”. 3, 1958-12-31. Polskie Towarzystwo Astronautyczne. 
Na podstawie artykułu: "Explorer 3" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy