Ezechiasz (król Judy)


Ezechiasz (król Judy) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ezechiasz (hebr. ‏יְחִזְקִיָּ֫הוּ‎, Jechizekiahu; stgr. Ἐζεκίας) − król Judy w latach 716687 p.n.e.[1], syn Achaza. Opis jego rządów pojawia się w Biblii w Drugiej Księdze Królewskiej 18-20 oraz Drugiej Księdze Kronik 29-32.

Panowanie | edytuj kod

Prowadził roztropną politykę, polegającą na unikaniu niepewnych sojuszy przeciwko Asyrii. Wewnątrz kraju wprowadził reformy mające na celu zlikwidowanie wpływów asyryjskich. W czasie oblężenia Jerozolimy przez Sennacheryba w 701 p.n.e., nie zgodził się na poddanie miasta, lecz modlił się do Jahwe. Wszystkie te działania nie zapobiegły jednak późniejszemu uzależnieniu Judy od Asyrii – późniejsi królowie byli wasalami Asyryjczyków.

Po jego śmierci rządy objął jego syn Manasses.

Przypisy | edytuj kod

  1. Chronologia królów Judy i Izraela Edwina Thielego

Bibliografia | edytuj kod

  • Praca zbiorowa, Historia powszechna Tom 2 Od prehistorii do cywilizacji na kontynentach pozaeuropejskich, Mediaset Group SA, 2007, ss. 483-484, ​ISBN 978-84-9819-809-6​.
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Ezechiasz (król Judy)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy