Ezechiel Landau


Ezechiel Landau w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ezechiel Landau (ur. 8 października 1713 w Opatowie, zm. 29 kwietnia 1793 w Pradze) – ortodoksyjny rabin Pragi, który sprzeciwiał się innowacjom religijnym, kulturowym i obyczajowym wprowadzanym przez chasydów i bronił judaizmu przed wpływami dominujących w tym czasie prądów oświeceniowych. Studia talmudyczne odbył we Włodzimierzu Wołyńskim i w Brodach. W 1745 został rabinem Jampola na Podolu W 1755 wyjechał do Pragi jako rabin i pozostał tam do śmierci.[1]

Przypisy | edytuj kod

  1. Landau Ezechiel (Jecheskiel) ben Juda
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Ezechiel Landau" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy