Félix-Antoine Savard


Félix-Antoine Savard w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Félix-Antoine Savard (ur. 31 sierpnia 1896 w Québecu, zm. 24 sierpnia 1982 tamże) – kanadyjski powieściopisarz i ksiądz katolicki.

Dzieciństwo i młodość spędził w Saguenay. W 1922 otrzymał święcenia kapłańskie, później nauczał przedmiotów humanistycznych, od 1943 wykładał też sztukę na Uniwersytecie Laval. Pisał liryczne powieści z życia chłopów i osadników frankokanadyjskich - Menaud, maître-draveur (1937), L’Abatis (1943), La Minuit (1948), Martin et le pauvre (1959), Le barachois (1959), L’abatis (1969), La Roche Ursule (1972), które przyniosły mu rozgłos. Wydał też zbiory poezji Aux marges du silence (1975) i Discours (1975).

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Félix-Antoine Savard" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy