FC Tatabánya


FC Tatabánya w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Football Club Tatabánya (FC Tatabánya) – węgierski klub piłkarski z siedzibą w mieście Tatabánya.

Spis treści

Historia | edytuj kod

Chronologia nazw | edytuj kod

  • 1910: Tatabányai Sport Club
  • 1949: Tatabányai Tárna
  • 1951: Tatabányai Bányász SK
  • 1957: Tatabányai Bányász SC
  • 1992: Tatabányai SC
  • 1995: Tatabányai FC
  • 1996: Lombard FC Tatabánya
  • 2002: FC Tatabánya-Auto Trader - oddanie licencji do Lombard FC Haladás i przejęcie licencji Merland-Csepel-AT
  • 2005: Csőszer FC Tatabánya-Auto Trader
  • Football Club Tatabánya-Vértes Center
  • 2009: Football Club Tatabánya
  • 2010: Enternet-Football Club Tatabánya
  • 2011: Duna Football Club Tatabánya
  • 2013: Football Club Tatabánya

Powstanie klubu | edytuj kod

Zespół powstał 6 lutego 1910 r., założony przez górnika Ferenca Freia i Lajosa Szmuka, którzy zorganizowali zespół o nazwie Tatabányai Sport Club (w skrócie TSC). Od początku zespół miał niebiesko-białe barwy. 21 sierpnia 1910 r. TSC rozegrał swój pierwszy mecz. TSC szybko zaczęło odgrywać znaczącą rolę w swoim regionie.

W 1926 r. nadeszło zawodowstwo, zespół nie był jednak w stanie z powodów finansowych przystąpić do rozgrywek na najwyższym szczeblu. Pozostał wśród klubów amatorskich.

Okres powojenny | edytuj kod

Po wojnie nastały dobre lata dla górniczej jedenastki. Zespół przemianowano na Bányász (Górnik). W sezonie 1947/48 awansował do NBI, w której występował przez wiele lat. Na początku jednak nie od razu się w niej zadomowił na stałe. Po jednym sezonie spadł, w następnym roku znów wywalczył awans, jednak skrócony sezon jesienny 1950 okazał się spadkowy. Górnicy pozostawali na drugim froncie przez następne 6 lat. Po okresie stalinowskim, do głosu w piłce zaczęły dochodzić kluby z prowincji, z mocnym oparciem w dużych zakładach. W Tatabánya były nimi kopalnie. W 1956 r. zespół wzmocnił Gyula Grosics, bramkarz złotej jedenastki. Awansował z nim do ekstraklasy. W NBI klub radził sobie nieźle, stopniowo był coraz wyżej. W sezonie 1964 zakończył rozgrywki na trzecim miejscu, a na igrzyska olimpijskie do Tokio pojechali reprezentować Węgry dwaj zawodnicy Bányásza - Tibor Csernai i József Gelei, późniejsi złoci medaliści olimpijscy. W latach 1973 i 1974 zespół wygrywał mało znaczący już Puchar Mitropa. Lata 80. przyniosły drużynie sukcesy na arenie krajowej. Zespół wywalczył wicemistrzostwa w sezonach 1980/81 i 1987/88 mając w składzie kilku znanych zawodników z Vincze i Kiprichem na czele.

Ostatnie lata | edytuj kod

Zmiana ustroju, odejście od przemysłu ciężkiego osłabiło pozycję Bányásza. W sezonie 1991/92 górnicza jedenastka zaznała spadku po raz pierwszy od 1956 r. Zmieniono nazwę na FC Tatabánya. Przez jakiś czas zespół nazywał się Auto-Trader, gdyż po 2002 r. zbankrutowany klub od nowa postanowiła zbudować właśnie firma zajmująca się handlem samochodami. W ostatnich latach zespół był w fatalnej kondycji finansowej, aby grać w NB I sprzedawał przed sezonami wszystkich zawodników i grał juniorami, co miało odzwierciedlenie w tabeli.

Osiągnięcia | edytuj kod

Europejskie puchary | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Oficjalna strona (węg.)

Na podstawie artykułu: "FC Tatabánya" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy