FIS Ladies Grand Prix 2006


FIS Ladies Grand Prix 2006 w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

FIS Ladies Grand Prix 2006 (niem. 8. FIS-Ladies-Grand-Prix) – ósma edycja FIS Ladies Winter Tournee, przeprowadzona w sezonie 2005/2006 na skoczniach w Niemczech i Austrii.

Początek turnieju nastąpił 9 lutego 2006, podczas zawodów indywidualnych na skoczni w Baiersbronn. Dwa dni później rozegrano konkurs indywidualny na skoczni w Schönwaldzie. Następnego dnia na tym samym obiekcie odbył się konkurs drużynowy. Kolejne zmagania zostały rozegrane w Saalfelden am Steinernen Meer, a turniej zakończył się 18 lutego konkursem na obiekcie w Breitenbergu.

Pierwszy konkurs indywidualny wygrała Anette Sagen, a następny Juliane Seyfarth. Trzeci konkurs – drużynowy wygrała reprezentacja Stanów Zjednoczonych w składzie: Alissa Johnson, Abby Hughes, Jessica Jerome, Lindsey Van. Trzecie i czwarte zmagania indywidualne wygrała Anette Sagen. Najwięcej punktów w klasyfikacji łącznej FIS Ladies Grand Prix zdobyła Anette Sagen i w efekcie została po raz trzeci zwyciężczynią turnieju. Na drugim stopniu podium w generalnej klasyfikacji turnieju stanęła Lindsey Van, a na trzecim – Juliane Seyfarth.

W cyklu wystartowały łącznie 41 zawodniczki z dziewięciu narodowych reprezentacji.

Spis treści

Przed FIS Ladies Grand Prix | edytuj kod

Organizacja | edytuj kod

Organizatorem pierwszego z konkursów, który odbył się w Baiersbronn, był klub narciarski SV Baiersbronn[1]. Za organizację drugiego i trzeciego konkursu, na skoczni w Schönwaldzie, odpowiedzialny był miejscowy klub SC Schönwald[2]. Kolejny konkurs, który przeprowadzono w Saalfelden am Steinernen Meer, odbył się dzięki lokalnemu klubowi – SK Saalfelden[3]. Organizatorem ostatniego z konkursów, który odbył się w Breitenbergu, był klub narciarski WSV DJK Rastbüchl[4].

Tło zawodów | edytuj kod

Do 1998 roku Międzynarodowa Federacja Narciarska nie organizowała żadnych konkursów kobiecych[5]. Zdarzało się jednak, że skoczkinie startowały w roli przedskoczków w zawodach mężczyzn lub występowały jako zawodniczki, ale nie były klasyfikowane[6][7]. W styczniu 1998 w Sankt Moritz odbyły się nieoficjalne mistrzostwa świata juniorek, które są uznawane za pierwsze międzynarodowe zawody kobiece[8]. W marcu tego samego roku odbyły się natomiast pierwsze seniorskie zawody kobiet pod egidą Międzynarodowej Federacji Narciarskiej – dwa konkursy Pucharu Kontynentalnego w Schönwaldzie[9][5]. W kolejnym sezonie po raz pierwszy zorganizowano FIS Ladies Grand Tournee, będący pierwszym międzynarodowym cyklem zawodów kobiet, rozgrywanym przez Międzynarodową Federację Narciarską[10]. W sezonie 2004/2005 cykl został wcielony jako część Pucharu Kontynentalnego.

Spośród zawodniczek startujących w FIS Ladies Grand Prix w 2006 roku, dwadzieścia osiem brało udział w poprzedniej – siódmej edycji turnieju. Wśród zawodniczek sklasyfikowanych w pierwszej dwudziestce poprzedniej edycji, na stracie zabrakło piątej Moniki Pogladič, szóstej Mai Vtič, ósmej Petry Benedik (Słowenia), dziewiątej Izumi Yamady, dwunastej Evy Ganster i dwudziestej Tanji Drage. Zwyciężczynią FIS Ladies Grand Prix 2005 była Daniela Iraschko przed Lindsey Van i Ulrike Gräßler[11].

Przed turniejem zostało rozegranych dziesięć konkursów Pucharu Kontynentalnego, spośród których sześć wygrała Anette Sagen, a po jednym – Line Jahr, Katie Willis, Lindsey Van i Atsuko Tanaka. Liderką klasyfikacji była Anette Sagen z przewagą 321 punktów nad Lindsey Van i 362 nad Jessicą Jerome. W poprzednich edycjach turnieju czterokrotnie zwyciężała Daniela Iraschko (2000, 2001, 2002, 2005), dwukrotnie Anette Sagen (2003, 2004), raz wygrała Austriaczka Sandra Kaiser (1999), a Amerykanka Lindsey Van trzy razy stawała na podium klasyfikacji generalnej cyklu (w 2003, 2004, 2005). Latem także był rozgrywany turniej na podobieństwo FLGP – FIS Sommer Ladies Tournee, w którym dwukrotnie zwyciężały Anette Sagen (2003, 2005) i Daniela Iraschko (2001, 2002), a raz Eva Ganster (2004). Cztery dni przed rozpoczęciem turnieju odbyły się mistrzostwa świata juniorów, które wygrała Juliane Seyfarth z dużą przewagą nad drugą Atsuko Tanaką i trzecią Eleną Runggaldier.

Klasyfikacja Pucharu Kontynentalnego przed rozpoczęciem turnieju | edytuj kod

Poniżej znajduje się klasyfikacja Pucharu Kontynentalnego w skokach narciarskich przed rozpoczęciem FIS Ladies Grand Prix 2006, czyli po przeprowadzeniu pięciu konkursów indywidualnych.

Zasady | edytuj kod

Zasady obowiązujące w FIS Ladies Grand Tournee są takie same, jak podczas zawodów Pucharu Świata, czy Pucharu Kontynentalnego[13].

Do klasyfikacji generalnej FIS Ladies Grand Prix zaliczane były noty punktowe zdobyte przez zawodniczki podczas konkursów.

Skoki oceniane były w taki sam sposób, jak podczas zawodów Pucharu Świata, czy Pucharu Kontynentalnego. Za osiągnięcie odległości równej punktowi konstrukcyjnemu zawodniczka otrzymywała 60 punktów. Za każdy dodatkowy metr uzyskiwała dodatkowo 2 punkty, i analogicznie za każdy metr poniżej punktu K minus 2 punkty. Ponadto, styl skoku i lądowania podlegał ocenie przez pięciu sędziów wybranych przez FIS, którzy mogli przyznać maksymalnie po 20 punktów. Dwie skrajne noty (najwyższa i najniższa) nie wliczane były do noty końcowej[14].

Skocznie | edytuj kod

Konkursy FIS Ladies Grand Prix w 2006 przeprowadzone zostały na czterech skoczniach narciarskich – Große Ruhestein w Baiersbronn, Adlerschanze w Schönwaldzie, Bibergschanze w Saalfelden am Steinernen Meer oraz Baptist-Kitzlinger-Schanze w Breitenbergu. Wszystkie obiekty były skoczniami normalnymi.

Jury | edytuj kod

Głównymi dyrektorami konkursów w ramach FIS Ladies Grand Prix byli kolejno: Fritz Bischoff, Daniel Schulze, ponownie Daniel Schulze, Adi Eder i Christian Binder. Sędzią technicznym podczas pierwszych trzech konkursów w Baiersbronn, dwóch w Schönwaldzie, oraz ostatniego w Breitenbergu był Dalibor Motejlek, a jego asystentem – Edgar Ganster[19][20][21][22]. W przedostatnim konkursie na skoczni Bibergschanze sędzią technicznym był Uli Forner, a asystował mu Edgar Ganster[23].

W poniższej tabeli znajduje się zestawienie wszystkich sędziów, którzy oceniali styl skoków podczas konkursów FIS Ladies Grand Prix 2006 wraz z zajmowanymi przez nich miejscami na wieży sędziowskiej.

Podium klasyfikacji łącznej | edytuj kod

Przebieg zawodów | edytuj kod

Baiersbronn | edytuj kod

Elena Runggaldier – czwarta zawodniczka inauguracyjnego konkursu FIS Ladies Grand Prix oraz trzecia zawodniczka Mistrzostw Świata Juniorów 2006.

Pierwszy z konkursów indywidualnych, przeprowadzony w ramach FIS Ladies Grand Prix, odbył się na obiekcie normalnym w Baiersbronn. W pierwszej serii konkursowej siedmiu zawodniczkom udało się osiągnąć odległość powyżej, bądź równą punktowi konstrukcyjnemu, umieszczonemu na 85 metrze. Pierwszą która tego dokonała, była skacząca z numerem 11 – Elena Runggaldier, która skoczyła na 92,5 metra, czyli dwa i pół metra dalej niż rekord skoczni Davida Zaunera i Marko Simiča, którzy od 14 stycznia 2002 są rekordzistami skoczni Große Ruhestein. Rekordy kobiet nie są jednak uznawane za oficjalne, więc rekord nie został uznany[18][15]. Pół metra bliżej lądowała Lindsey Van, a najdalej bo na odległości 97,0 metrów Anette Sagen. Notę łączną powyżej 120 punktów uzyskały jeszcze dwie zawodniczki: Juliane Seyfarth (122,0 punkty) i Jessica Jerome (122,0 punkty). Po pierwszej serii liderką była Van, która miała punkt przewagi nad Sagen i trzy punkty nad trzecią Runggaldier.

W serii finałowej, sześciu zawodniczkom udało się uzyskać odległość powyżej 90 metrów. Pierwszą która tego dokonała była dwudziesta druga po pierwszej serii Jacqueline Seifriedsberger (91,0 m), jednak nie ustała swojego skoku. Odległościowo lepszy rezultat uzyskała, plasująca się na czwartym miejscu Juliane Seyfarth (98,0 m). Odległość Niemki okazała się najdalszą odległością drugiej serii, jak i całego konkursu. Druga po pierwszej serii Norweżka Sagen, uzyskała dwa i pół metra słabszy rezultat, jednak przewaga z pierwszej serii wystarczyła, aby utrzymać przewagę nad Niemką. Prowadząca po pierwszej serii Amerykanka Van uzyskała o trzy metry gorszy rezultat niż wcześniej wspomniana Norweżka, co spowodowało, iż spadła w klasyfikacji generalnej konkursu na trzecie miejsce. Wygrała Sagen przed Seyfarth.

Zawodniczki podczas pierwszej serii skakały z szóstej belki startowej, a podczas drugiej – z czwartej[19].

Wyniki zawodów (09.02.2006) | edytuj kod

Schönwald | edytuj kod

Pierwszy konkurs (indywidualny) | edytuj kod

Juliane Seyfarth – zwyciężczyni drugiego indywidualnego konkursu FIS Ladies Grand Prix w Schönwaldzie oraz trzecia zawodniczka klasyfikacji generalnej FLGP 2006.

Drugimi zawodami rozegranymi w ramach FIS Ladies Grand Prix był konkurs indywidualny w Schönwaldzie. W pierwszej serii siedmiu zawodniczkom udało się uzyskać odległość powyżej punktu konstrukcyjnego, umieszczonego na 85 metrze. Pierwszą, która tego dokonała, była skacząca z 13. numerem – Jenna Mohr – uzyskała odległość 85,5 metra. Dopiero skacząca z numerem 27 – Alissa Johnson, skoczyła trzy metry dalej. Odległościowo lepszy skok oddała tylko Lindsey Van (89,5 m) i Juliane Seyfarth (92,5 m). Notę łączną powyżej 110 punktów uzyskało jeszcze sześć zawodniczek: Atsuko Tanaka i Jessica Jerome (po 111,0 punktów), Jacqueline Seifriedsberger (112,5 punktu), Line Jahr (113,5 punktu), Alissa Johnson (118,5 punktu) i Anette Sagen (118,5 punktu). Po pierwszej serii na prowadzeniu była Seyfarth z przewagą 6,0 punktów nad Van i 8,5 nad Sagen i Johnson.

W serii finałowej, dwóm zawodniczkom udało się uzyskać odległość powyżej 90 metrów. Pierwszą, która tego dokonała, była Jessica Jerome (90,5 m). Dzięki temu skokowi awansowała z siódmej na czwartą pozycję w klasyfikacji końcowej konkursu na Adlerschanze. Odległościowo nieco gorszy rezultat uzyskała plasująca się na trzecim miejscu Anette Sagen (90,0 m). Skacząca tuż po niej Lindsey Van uzyskała 89,5 metra, dzięki czemu pozostała na drugiej pozycji w klasyfikacji końcowej. Prowadząca po pierwszej serii Seyfarth uzyskała 88,0 metrów i utrzymała się na prowadzeniu. Trzecia była Norweżka Sagen.

W obu seriach zawodniczki skakały z piętnastej belki startowej[20].

Wyniki zawodów (11.02.2006) | edytuj kod

Drugi konkurs (drużynowy) | edytuj kod

Jessica Jerome – zwyciężczyni trzeciego konkursu – drużynowego – FIS Ladies Grand Prix.

Trzecią konkurencją siódmej edycji FIS Ladies Grand Prix były zawody drużynowe na skoczni normalnej w Schönwaldzie, które odbyły się 12 lutego. W konkursie wystartowało dziewięć drużyn – osiem reprezentacji narodowych i jedna drużyna mieszana. Po pierwszej kolejce skoków na prowadzeniu była pierwsza reprezentacja Niemiec. Najdalej skoczyła Jenna Mohr, która uzyskała 88,5 metra. Tuż za Niemkami znajdowały się ekipy Stanów Zjednoczonych i Japonii. Najdalej w drugiej kolejce – 89 metrów – skoczyła reprezentantka Stanów Zjednoczonych, Abby Hughes. Na prowadzenie wysunęła się ekipa amerykańska, z przewagą trzynastu punktów nad Niemkami. W trzeciej turze najdłuższy skok oddały Ulrike Gräßler i Line Jahr, które uzyskała o pół metra słabsze rezultaty od wcześniej wspomnianej Hughes. W ostatniej grupie pierwszej serii najdalej skoczyła Anette Sagen (93,0 m), dzięki czemu Norweżki umocniły się na trzeciej pozycji. Skok o 2,5 metra krótszy oddała Juliane Seyfarth, co pozwoliło utrzymać drugie miejsce pierwszej drużynie Niemieckiej z przewagą 18,5 punktu nad drużyną Norwegii. Po pierwszej serii prowadziły Amerykanki z przewagą 11,5 punktu nad Niemkami.

Najdłuższym skokiem piątej kolejki okazało się 90,5 metra Jenny Mohr, co pozwoliło pierwszej reprezentacji Niemiec zbliżyć się na trzy punkty do Amerykanek. Dwa i pół metra bliżej od Mohr lądowała Alissa Johnson, co pozwoliło Amerykankom utrzymać przewagę i pozostać liderem konkursu. W szóstej kolejce najdalej skoczyła Abby Hughes, która uzyskała 90,5 metra. Włoszka Roberta D'Agostina (84,0 m) uzyskała o osiem metrów lepszy rezultat niż wyprzedzająca ją Mari Backe z Norwegii, dzięki czemu Włoszki wysunęły się na trzecie miejsce o pół punktu przed Norweżkami. W przedostatniej, siódmej kolejce najdalej skoczyły Katie Willis z Kanady i Jessica Jerome (po 86,5 m), dzięki czemu Amerykanki zwiększyły przewagę nad pierwszą reprezentacją Niemiec po słabszej próbie Ulrike Gräßler. Po siódmej kolejce za prowadzącymi Amerykankami, na drugim miejscu, plasowały się Niemki z pierwszej reprezentacji (34,0 punkty straty), które z przewagą 58,5 punktu wyprzedzały drużynę norweską. W ostatniej, ósmej kolejce najdalej skoczyła – podobnie jak w pierwszej serii – Anette Sagen (91,0 m), która w nieoficjalnej klasyfikacji indywidualnej zajęła pierwsze miejsce z przewagą 8,5 punktu nad Juliane Seyfarth. Na pierwszym miejscu uplasowała się reprezentacja Stanów Zjednoczonych z przewagą 35,0 punktów nad pierwszą drużyną Niemiec i 89,0 punktów nad reprezentacją Norwegii.

Zawodniczki podczas pierwszej, drugiej, trzeciej, piątej, szóstej i siódmej kolejki skakały z szesnastej belki startowej, a podczas czwartej i ósmej z belki numer 14[21].

Wyniki zawodów (12.02.2006) | edytuj kod

Saalfelden am Steinernen Meer | edytuj kod

Lindsey Van – druga zawodniczka przedostatniego konkursu w Saalfelden am Steinernen Meer oraz druga zawodniczka klasyfikacji łącznej FLGP 2006.

Trzy dni po konkursie drużynowym w Schönwaldzie przeprowadzony został trzeci indywidualny konkurs FLGP – na skoczni Bibergschanze (K-85). W pierwszej serii trzem zawodniczkom udało się uzyskać odległość większą bądź równą punktowi konstrukcyjnemu, umieszczonemu na 85 metrze. Najdalej skoczyła Anette Sagen (91,0 m), jednocześnie uzyskując noty punktowe po 18,5 punktu. Skok ten okazał się najdalszym rezultatem całego konkursu. Drugą odległość serii uzyskała Ulrike Gräßler (87,0 m), jednak z powodu gorszych not za styl plasowała się o 13,5 punktu za wcześniej wspomnianą Norweżką. Metr gorszy rezultat uzyskała Amerykanka Lindsey Van, lecz dzięki dobrym notom za styl uzyskała 3,5 punktu lepszą notę niż Niemka. Na prowadzeniu po pierwszej serii była Sagen o 10,0 punktów przed Van i o 13,5 punktu przed Gräßler.

W serii finałowej wystartowało trzydzieści zawodniczek, spośród których dwie osiągnęły odległość powyżej punktu konstrukcyjnego. Najdalej w drugiej serii lądowała prowadząca po pierwszej serii Anette Sagen, która skoczyła na 90,5 metra. Sklasyfikowane za nią Lindsey Van, Ulrike Gräßler, Daniela Iraschko i Jessica Jerome uzyskały odpowiednio – 85,5, 84,0, 80,0 i 83,5 metra. Sklasyfikowana na czwartym miejscu Jessica Jerome uzyskała lepszy rezultat niż w pierwszej serii (83,5 m), dzięki czemu przesunęła się o jedną pozycję w górę w klasyfikacji generalnej konkursu. Zwyciężczynią konkursu została zatem Sagen z przewagą 21,5 punktu nad Van i 32,0 nad Gräßler.

Ze startu zrezygnowały Japonka Erina Kabe i Amerykanka Alissa Johnson.

Zawodniczki podczas pierwszej serii skakały z trzynastej belki startowej, a podczas drugiej z belki numer czternastej[23].

Wyniki zawodów (15.02.2006) | edytuj kod

Breitenberg | edytuj kod

Anette Sagen – zwyciężczyni ostatniego konkursu w Breitenbergu oraz klasyfikacji łącznej Pucharu Kontynentalnego w sezonie 2005/2006.

Ostatni z przeprowadzonych w ramach FIS Ladies Grand Prix konkursów indywidualnych odbył się na obiekcie normalnym w Breitenbergu. W pierwszej serii konkursowej sześciu zawodniczkom udało się osiągnąć odległości większą bądź równą punktowi konstrukcyjnemu, umieszczonemu na 75 metrze. Pierwszą, która tego dokonała, była Yoshiko Kasai, która skoczyła 75,0 metrów. Metr dalej lądowała Lisa Demetz i po uwzględnieniu lepszych not sędziowskich uzyskała 3,7 punktu więcej niż Japonka. Z 31. numerem skakała aktualna mistrzyni świata juniorów – Juliane Seyfarth, która uzyskała 76,0 metrów przy wysokich notach za styl. Skaczące jako ostatnie – Lindsey Van z numerem 34 i Anette Sagen z numerem 35, uzyskały odpowiednio – 74,5 i 77,5 metra, jednak Norweżka uzyskała wysokie noty za styl i ostatecznie została sklasyfikowana na pierwszym miejscu z nota łączną 121 punktów. Po pierwszej serii liderką była Sagen z 3,8 punktu przewagi nad Seyfarth i 5,3 nad trzecią Jessicą Jerome.

Jako pierwsza w serii finałowej, skok 75-metrowy oddała Ulrike Gräßler. Trzecia po pierwszej serii Jessica Jerome skoczyła metr dalej, co pozwoliło jej zająć trzecią pozycję w klasyfikacji końcowej konkursu. Jako następna na belce startowej usiadła Juliane Seyfarth (78,0 m) i po swoim skoku objęła prowadzenie w konkursie z ośmioma punktami przewagi nad Amerykanką. Skok Niemki okazał się najdłuższy w całym konkursie. Sklasyfikowana na pierwszym miejscu po pierwszej serii Norweżka Sagen oddała o metr słabszy skok niż Niemka Seyfarth, ale przewaga z pierwszej serii wystarczyła, aby wygrać konkurs. Wygrała Sagen o 0,1 punktu nad Seyfarth i 8,1 nad Jerome.

W zawodach nie wystartowała Japonka Erina Kabe.

Zawodniczki podczas pierwszej serii skakały z trzynastej belki startowej, a podczas drugiej z belki nr czternaście[22].

Wyniki zawodów (18.02.2006) | edytuj kod

Klasyfikacja generalna turnieju | edytuj kod

Poniżej znajduje się końcowa klasyfikacja FIS Ladies Grand Prix 2006 po przeprowadzeniu czterech konkursów. Łącznie, w tej edycji FIS Ladies Grand Prix sklasyfikowane zostały 41 zawodniczek z dziewięciu państw[24].

Składy reprezentacji | edytuj kod

Poniższa tabela zawiera składy wszystkich dziewięciu reprezentacji, które uczestniczyły w FIS Ladies Grand Prix 2006. W nawiasie obok nazwy kraju podana została liczba zawodniczek z poszczególnych państw. W tabeli przedstawiono wyniki zajmowane przez zawodniczki we wszystkich konkursach oraz miejsca w poprzedniej edycji turnieju.

Klasyfikacja Pucharu Kontynentalnego po zakończeniu turnieju | edytuj kod

Po rozegraniu konkursów FIS Ladies Grand Prix na prowadzeniu w Pucharze Kontynentalnym umocniła się Anette Sagen, która o 436 punktów wyprzedzała Lindsey Van i o 537 punktów – Jessice Jerome. Poniżej znajduje się klasyfikacja generalna Pucharu Kontynentalnego po przeprowadzeniu czternastu konkursów indywidualnych.

Uwagi | edytuj kod

  1. W tabeli podano rekordy skoczni obowiązujące przed rozpoczęciem FIS Ladies Grand Prix.

Przypisy | edytuj kod

  1. FIS-Ski – event: 09.02.2006, Baiersbronn (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-02-08].
  2. FIS-Ski – event: 12.02.2006, Schönwald (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-02-08].
  3. FIS-Ski – event: 15.02.2006, Saalfelden (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-02-08].
  4. FIS-Ski – event: 18.02.2006, Breitenberg (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-02-08].
  5. a b 100 Jahre Skispringen der Frauen (niem.). laptopwerk.de [web.archive.org]. [dostęp 2018-05-07].
  6. Historic Year for Ski Jumping (ang.). skiinghistory.org. [dostęp 2012-05-11].
  7. History of the ladies ski jumping (ang.). ladies-skijumping.com [web.archive.org]. [dostęp 2018-02-21].
  8. Koniec kariery Evy Ganster (pol.). skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-04-20].
  9. Die Entwicklung des Skispringens für Frauen in den lezten Jahren (niem.). ski-club-schoenwald.de. [dostęp 2013-04-20].
  10. LADIES' SKI JUMPING (ang.). skijumping-info.com [web.archive.org]. [dostęp 2012-05-11].
  11. a b FIS Ladies Grand Prix Gesamtwertung 2005 (niem.). klingenthal.de. [dostęp 2013-02-08].
  12. Klasyfikacja po konkursie: 18.01.2006, Dobbiaco/Toblach K-67 (pol.). skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-02-08].
  13. Skoki narciarskie – Zasady punktacji poszczególnych konkursów (pol.). skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-02-08].
  14. Bartłomiej Boczek: Zasady oceniania skoku (pol.). skijumping.pl. s. 2. [dostęp 2013-02-08].
  15. a b Dane skoczni Ruhestein w Baiersbronn (niem.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2012-04-04].
  16. Dane skoczni Adlerschanze w Schönwald (niem.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2012-04-13].
  17. Dane skoczni Bibergschanze w Saalfelden (niem.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2013-02-08].
  18. a b Dane skoczni Baptist Kitzlinger w Breitenbergu (niem.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2013-02-08].
  19. a b c d e 2006 FIS Ladies Grand Prix - Baiersbronn (niem.). klingenthal.de. [dostęp 2013-02-08].
  20. a b c d e 2006 FIS Ladies Grand Prix - Schönwald (niem.). klingenthal.de. [dostęp 2013-02-08].
  21. a b c d 2006 FIS Ladies Grand Prix - Schönwald - Team (niem.). klingenthal.de. [dostęp 2013-02-08].
  22. a b c d e f 2006 FIS Ladies Grand Prix - Breitenberg (niem.). klingenthal.de. [dostęp 2013-02-08].
  23. a b c d e 2006 FIS Ladies Grand Prix - Saalfelden (niem.). klingenthal.de. [dostęp 2013-02-08].
  24. FIS Ladies Grand Prix Gesamtwertung 2006 (niem.). klingenthal.de. [dostęp 2013-01-26].
  25. FIS-Ski – biographie: IRASCHKO Daniela (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-02-08].
  26. FIS-Ski – biographie: POCK Verena (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-02-08].
  27. FIS-Ski – biographie: SEIFRIEDSBERGER Jacqueline (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-02-08].
  28. FIS-Ski – biographie: VORHOFER Hanna (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-02-08].
  29. FIS-Ski – biographie: PUSTKOVA Vladena (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-02-08].
  30. FIS-Ski – biographie: KABE Erina (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-02-08].
  31. FIS-Ski – biographie: KANAI Rieko (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-02-08].
  32. FIS-Ski – biographie: KASAI Yoshiko (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-02-08].
  33. FIS-Ski – biographie: WATASE Ayumi (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-02-08].
  34. FIS-Ski – biographie: DE LEEUW Nata (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-02-08].
  35. FIS-Ski – biographie: TANAKA Atsuko (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-02-08].
  36. FIS-Ski – biographie: WILLIS Katie (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-02-08].
  37. FIS-Ski – biographie: FAISST Melanie (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-02-08].
  38. FIS-Ski – biographie: GRAESSLER Ulrike (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-02-08].
  39. FIS-Ski – biographie: HAUER Nicole (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-02-08].
  40. FIS-Ski – biographie: HAEFELE Anna (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-02-08].
  41. FIS-Ski – biographie: KRIEG Stefanie (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-02-08].
  42. FIS-Ski – biographie: MOHR Jenna (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-02-08].
  43. FIS-Ski – biographie: MOSER Franziska (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-02-08].
  44. FIS-Ski – biographie: REXHAEUSER Lisa (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-02-08].
  45. FIS-Ski – biographie: SCHNURR Magdalena (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-02-08].
  46. FIS-Ski – biographie: SEYFARTH Juliane (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-02-08].
  47. FIS-Ski – biographie: BACKE Mari (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-02-08].
  48. FIS-Ski – biographie: JAHR Line (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-02-08].
  49. FIS-Ski – biographie: SAGEN Anette (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-02-08].
  50. FIS-Ski – biographie: SPRAKEHAUG Silje (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-02-08].
  51. FIS-Ski – biographie: LOGAR Eva (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-02-08].
  52. FIS-Ski – biographie: PLANINC Monika (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-02-08].
  53. FIS-Ski – biographie: POZUN Katja (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-02-08].
  54. FIS-Ski – biographie: TEPES Anja (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-02-08].
  55. FIS-Ski – biographie: ANDERSON Elisabeth (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-02-08].
  56. FIS-Ski – biographie: ELLIS Brenna (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-02-08].
  57. FIS-Ski – biographie: HUGHES Abby (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-02-08].
  58. FIS-Ski – biographie: JEROME Jessica (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-02-08].
  59. FIS-Ski – biographie: JOHNSON Alissa (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-02-08].
  60. FIS-Ski – biographie: VAN Lindsey (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-02-08].
  61. FIS-Ski – biographie: DEMETZ Lisa (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-02-08].
  62. FIS-Ski – biographie: D AGOSTINA Roberta (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-02-08].
  63. FIS-Ski – biographie: PRUCKER Valentine (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-02-08].
  64. FIS-Ski – biographie: RUNGGALDIER Elena (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-02-08].
  65. FIS-Ski – biographie: STUFFER Barbara (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-02-08].
  66. Klasyfikacja po konkursie: 18.02.2006, Breitenberg K-75 (pol.). skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-02-08].
Na podstawie artykułu: "FIS Ladies Grand Prix 2006" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy