Fabian Szczerbicki


Fabian Szczerbicki w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Fabian Szczerbicki (ur. 5 maja 1888 w Wilnie, zm. w 1939) – ksiądz, kanonik, komendant Okręgu Harcerskiego w Brześciu, katecheta gimnazjum w Brześciu, a potem w Pińsku.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Był synem Józefa i Teofili z Rodzewicz-Bielewiczów[1]. Ukończył szkołę realną i seminarium duchowne w Wilnie. W 1911 r. został przeniesiony z Choroszczy, gdzie zaczynał pracę księdza, do Brześcia. Działał w tajnych organizacjach niepodległościowych. W okresie 1918–1919 współpracował z grupą gen. Listowskiego. W czasie wojny polsko-bolszewickiej pracował w komitecie werbunkowym do armii ochotniczej.

Kanonik kapituły pińskiej i prefekt tamtejszego gimnazjum. Katecheta w gimnazjum w Brześciu, potem w Pińsku.

Harcerstwo | edytuj kod

Szczerbicki przybył z Brześcia do Bielska w 1919 r. i rozpoczął organizowanie drużyny skautowo-harcerskiej w Gimnazjum i Liceum im. Tadeusza Kościuszki. W latach 1919–1926 był komendantem chorągwi harcerskiej i komendantem Harcerskiego Okręgu Brzeskiego.

Aresztowany po 17 września 1939 r., zmarł w wagonie transportu jadącym na Wschód[2].

Członkostwo w organizacjach | edytuj kod

Odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest. Warszawa: Wydawnictwo Głównej Księgarni Wojskowej, 1938, s. 717.
  2. Historia w zwierciadle fotografii. „Echa Polesia Kwartalnik Zjednoczenia Społecznego „Związek Polaków na Białorusi””. 4 (28), s. 49, 2010. 
  3. Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 37.
Na podstawie artykułu: "Fabian Szczerbicki" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy