Facylitacja (rozwiązywanie konfliktów)


Facylitacja (organizacja) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z Facylitacja (rozwiązywanie konfliktów)) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Facylitacja – termin oznaczający wszechstronne wspieranie lub ułatwianie[1] procesu organizacyjnego, polegające na rozwoju w różnych aspektach uczestników mniejszych lub większych zespołów ludzkich, zaangażowanych w wykonanie pewnego zadania ze zdefiniowanym celem lub celami do osiągnięcia. Może to być np. ukierunkowane na efektywne grupowe uczenie się poprzez rozwiązywanie różnych zadań i problemów. Celem takiego wsparcia jest pobudzenie aktywności i świadomego włączania się członków grupy w proces realizacji postawionego zadania w sposób holistyczny, czyli z całościowym zaangażowaniem się w działania grupy w aspekcie fizycznym, emocjonalnym oraz intelektualnym.

Ułatwianie procesu jest związane z rolą facylitatora, która bliżej jest omówiona w poświęconym jej haśle.

Ułatwianie (facylitowanie) działań organizacyjnych, jak już wspomniano, dotyczy m.in. procesów edukacyjnych i rozwojowych ludzi dorosłych, na które wpływają współczesne radykalne zmiany teorii i praktyki, stawiając w tym obszarze szereg wyzwań. Można wymienić niektóre z nich:

  • nauczanie przestało być li tylko arbitralnym przekazywaniem wiedzy i wykonywaniem przez nauczanych zadań, ale staje się wspomaganiem (ułatwianiem) autonomii i własnego rozwoju nauczanych;
  • zdecydowanie większa odpowiedzialność za efekty uczenia się i rozwoju jest obustronna - dotyczy i nauczanych, i nauczających;
  • nauczanie i rozwój to różnorodność wzajemnie niezależnych, ale jednocześnie komplementarnych aspektów, jak np.:
    • nauczanie praktyczne dotyczące nabywania i rutynowego używania praktycznych umiejętności,
    • nauczanie konceptualne związanie z analizą studiów przypadków, odnoszonych do dedykowanych teorii i koncepcji, co umożliwia zrozumienie poznawanych zjawisk i poszerza wiedzę oraz sprzyja krytycznemu osądowi rozpatrywanego fragmentu postrzeganej rzeczywistości,
    • nauczanie przez wyobraźnię pozwalające na angażowanie intuicji i wyobraźni, ułatwiające twórcze i całościowe (holistyczne) spojrzenie na problem, a też prowadzące do odkrywania ukrytych znaczeń symboli i metafor,
    • nauczane przez doświadczenie, poszerzające zasób doświadczenia uczących się o nowe zakresy i unikalne przeżycia (emocje, uczucia), uzupełniające uczenie się i poznawanie rzeczywistości;
  • nauczany powinien być postrzegany jako autonomiczna, integralna i niepowtarzalna osoba, która w pełni i całościowo uczestniczy w procesie nauczania i rozwoju, gdyż efektywne uczenie się i pełny rozwój osobowości jest związany z zaangażowaniem intelektualnym i emocjonalnym.

Organizacje, które podejmują wyzwanie pełniejszego i skuteczniejszego rozwoju pracowników, jednocześnie zwracają uwagę na wdrażanie ułatwień (facylitacji) procesów organizacyjnych, w tym procesów nauczania i rozwoju współpracowników.

Ze względu na etymologię ww. terminów, jak też semantykę, spotyka się, zwłaszcza w treściach internetowych, choć są one nadal obecnie (rok 2020) mało rozpowszechnione, polskie odpowiedniki (kalki językowe)[2][3] – ułatwianie (facylitacja) i ułatwiacz (facylitator).

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Etymologicznie dany termin jest zapożyczeniem językowym, ze spolszczeniem pisowni, angielskiego terminu facilitation, który z kolei pochodzi od francuskiego facile, tj. "łatwy".
  2. Poznałam nowe słowo - FACYLITATOR [dostęp 2020-01-22]
  3. Zainwestuj w facylitację – 5 powodów, aby wziąć udział w szkoleniu zaawansowanym [dostęp 2020-01-22]

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Facylitacja (rozwiązywanie konfliktów)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy