Fajsal II


Fajsal II w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Fajsal II ibn Ghazi, arab. الملك فيصل الثاني (ur. 2 maja 1935 w Bagdadzie, zm. 14 lipca 1958 tamże) – król Iraku, syn Ghaziego I z dynastii Haszymitów.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Dzieciństwo | edytuj kod

Fajsal był jedynym synem króla Iraku Ghaziego i jego małżonki Aliji. Gdy miał trzy lata, jego ojciec zginął w wypadku samochodowym. Chłopiec został wówczas ogłoszony królem, natomiast na regenta wyznaczono jego wuja Abd al-Ilaha ibn Alego[1]. Wuj zajmował się w kolejnych latach jego wychowaniem i kształceniem[2].

Król Iraku | edytuj kod

Fajsal II objął samodzielne rządy po ukończeniu osiemnastego roku życia w maju 1953. Młody wiek i jego dotychczasowe doświadczenia sprawiły, że nie ukształtował się jako samodzielna osobowość polityczna. Jego otoczenie składało się z dotychczasowych doradców regenta, a on sam, chociaż był już tylko doradcą króla i zarazem następcą tronu[3], nadal podejmował samodzielne inicjatywy polityczne[2]. Ogromne wpływy zachował również Nuri as-Sa’id[3].

Irak pod panowaniem Fajsala II pozostawał de facto zależny od Wielkiej Brytanii[3]. Za jego panowania doszło również do bliższego związania kraju w system antykomunistycznych sojuszy. W dnia 12-25 marca 1954 Fajsal II odbył oficjalną wizytę w Pakistanie, gdzie prowadzone były rozmowy w sprawie przystąpienia Iraku do sojuszu obronnego pakistańsko-tureckiego. W ostatnich dniach wizyty pakistańskie służby bezpieczeństwa udaremniły zamach na króla[4]. Głównym negocjatorem ze strony irackiej był Nuri as-Sa’id[4]. W 1955 Fajsal II oficjalnie wprowadził swój kraj do Paktu Bagdadzkiego[5]. W roku następnym odbył oficjalną wizytę w Wielkiej Brytanii[6].

W lutym 1958 utworzona została federacja Iraku z Jordanią (Federacja Arabska), drugim bliskowschodnim państwem rządzonym przez dynastię Haszymitów, a Fajsal II został jej głową[7].

Król, razem z następcą tronu i pozostałymi członkami rodziny, zginął podczas zamachu stanu przeprowadzonego 14 lipca 1958 przez organizację Wolnych Oficerów pod dowództwem Abd al-Karima Kasima i Abd as-Salama Arifa. Gwardia broniąca pałacu królewskiego stawiła krótki opór uczestnikom puczu, następnie poddała się, a rodzina królewska wyszła przed budynek, gdzie została rozstrzelana. Nie rozstrzygnięto, czy zgładzenie Fajsala było od początku zaplanowane przez organizatorów zamachu, czy też była to decyzja podjęta doraźnie[8]. Walki w pałacu Rihab i śmierć Haszymitów były najkrwawszym epizodem zamachu stanu, który odniósł sukces, nie napotykając oporu[9].

Przypisy | edytuj kod

  1. Tripp Ch.: Historia Iraku. Warszawa: Książka i Wiedza, 2009, s. 130. ISBN 978-83-05-13567-2.
  2. a b Tripp Ch.: Historia Iraku. Warszawa: Książka i Wiedza, 2009, s. 167. ISBN 978-83-05-13567-2.
  3. a b c Kwiatkiewicz P.: Mocarstwa wobec Iraku w latach 1945-1967. Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek, 2005, s. 73. ISBN 83-7441-178-3.
  4. a b Kwiatkiewicz P.: Mocarstwa wobec Iraku w latach 1945-1967. Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek, 2005, s. 100-103. ISBN 83-7441-178-3.
  5. Kwiatkiewicz P.: Mocarstwa wobec Iraku w latach 1945-1967. Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek, 2005, s. 142. ISBN 83-7441-178-3.
  6. Kwiatkiewicz P.: Mocarstwa wobec Iraku w latach 1945-1967. Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek, 2005, s. 163. ISBN 83-7441-178-3.
  7. Tripp Ch.: Historia Iraku. Warszawa: Książka i Wiedza, 2009, s. 141. ISBN 978-83-05-13567-2.
  8. Tripp Ch.: Historia Iraku. Warszawa: Książka i Wiedza, 2009, s. 182. ISBN 978-83-05-13567-2.
  9. Kwiatkiewicz P.: Mocarstwa wobec Iraku w latach 1945-1967. Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek, 2005, s. 211-212. ISBN 83-7441-178-3.
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Fajsal II" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy