Fala podłużna


Fala podłużna w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Rys. 1. Fala płaska w ośrodku dwuwymiarowym Fala kołowa w ośrodku dwuwymiarowym

Fala podłużnafala, w której drgania odbywają się w kierunku zgodnym z kierunkiem jej rozchodzenia się. Przykładem fali podłużnej jest fala dźwiękowa.

Fale ciśnienia | edytuj kod

W ośrodku sprężystym harmoniczna podłużna fala płaska biegnąca w kierunku dodatnim wzdłuż osi x {\displaystyle x} (rys. 1) opisana jest zależnością:

y ( x , t ) = y 0 cos ( ω t k x + φ ) , {\displaystyle y(x,t)=y_{0}\cos(\omega t-kx+\varphi ),}

gdzie:

y {\displaystyle y} – miara odkształcenia ośrodka (np.: ciśnienie w powietrzu, naprężenie w ciele stałym) y 0 {\displaystyle y_{0}} – amplituda fali, k {\displaystyle k} liczba falowa, x {\displaystyle x} – współrzędna w kierunku, w którym rozchodzi się fala, ω {\displaystyle \omega } częstość kołowa, t {\displaystyle t} czas, φ {\displaystyle \varphi } faza początkowa fali.

Równanie podłużnej fali kulistej ma natomiast postać:

y ( x , t ) = y 0 cos ( ω t k r + φ ) , {\displaystyle y(x,t)=y_{0}\cos(\omega t-{\overrightarrow {k}}\cdot {\overrightarrow {r}}+\varphi ),}

gdzie:

k {\displaystyle {\overrightarrow {k}}} wektor falowy, którego kierunek i zwrot wskazują kierunek i zwrot ruchu czoła fali w danym miejscu, r {\displaystyle {\overrightarrow {r}}} wektor wodzący.

Zobacz też | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Fala podłużna" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy