Falki Haara


Falki Haara w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Falka Haara

Falka Haara jest pierwszą znaną falką, została wprowadzona przez Alfréda Haara w 1909 lub 1910 r. Jest to szczególnie prosta falka, jej funkcja-matka określona jest wzorem:

H ( t ) = { 0 dla t < 0 1 dla 0 t < 0 , 5 1 dla 0 , 5 t < 1 0 dla t 1 {\displaystyle H(t)={\begin{cases}0&{\textrm {dla}}\quad t<0\\1&{\textrm {dla}}\quad 0\leq t<0{,}5\\-1&{\textrm {dla}}\quad 0{,}5\leq t<1\\0&{\textrm {dla}}\quad t\geq 1\end{cases}}}

Falka ta ma zwarty nośnik supp(H) = [0, 1], jednak wadą jest jej nieciągłość, a więc nieróżniczkowalność, co w niektórych zastosowaniach ma znaczenie. Falki te są stosowanie w kompresji obrazów i dźwięku (kompresja falkowa).


Na podstawie artykułu: "Falki Haara" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy