Felicja Pichor-Śliwicka


Felicja Pichor-Śliwicka w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Felicja Florentyna Śliwicka z domu Pichor (ur. około 1872 w Krakowie, zm. 1 maja 1929 w Warszawie) – polska aktorka teatralna i filmowa, od 1923 żona Józefa Śliwickiego.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Od jesieni 1888 do sezonu 1890/91 występowała w teatrze w Łodzi. W następnych latach grała w warszawskich teatrach ogródkowych (Belle Vue, Wodewil) oraz w Sankt-Petersburgu (w zespołach teatralnych Łucjana Kościeleckiego i Kazimierza Kamińskiego). Od 9 stycznia 1897 do 1924 należała do zespołu Warszawskich Teatrów Rządowych, głównie w Teatrze Rozmaitości. W lipcu 1925 wystąpiła gościnnie we Francji dla tamtejszej Polonii, w czerwcu 1926 w Białymstoku. Przeszła na emeryturę 1 września 1926. Po raz ostatni pojawiła się na scenie Teatru Narodowego 12 kwietnia 1927 jako księżna Delfina w Farysie Stanisława Miłaszewskiego. Posiadała tytuł członka zasłużonego ZASP.

W swoim repertuarze posiadała również role:

Spoczywa na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (pod murem ulicy Tatarskiej, grób 39)[1].

Filmografia | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Cmentarz Stare Powązki: FELICYA ŚLIWICKA, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2019-12-02] .
Na podstawie artykułu: "Felicja Pichor-Śliwicka" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy