Felicja Sieracka


Felicja Sieracka w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Siostra Felicja Sieracka (ur. 23 grudnia 1915 w Poznaniu, zm. 6 lutego 2008 w Gnieźnie) – polska szarytka.

Założyła i prowadziła pierwszą w Gnieźnie jadłodajnię dla bezdomnych. W 1999 roku otrzymała tytuł Gnieźnianina Roku[1]. W 2010 roku otrzymała tytuł Wielkopolanki Stulecia[2].

W 1938 roku wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia św. Wincentego à Paulo. Po formacji zakonnej rozpoczęła pracę w Szpitalu Dziecięcym przy ul. Lecha w Gnieźnie, gdzie posługiwała przez całą wojnę. W 1962 władze komunistyczne nakazały zwolnienie szarytek pracujących w szpitalu. W 1989 otworzyła stołówkę dla osób ubogich i bezdomnych, w której pracowała do ostatnich dni swego życia. Zmarła mając 93 lata.

Całe życie poświęciła chorym, ubogim i bezdomnym, określana była jako "gnieźnieńska Matka Teresa", którą przypominała zarówno z postury, jak i zachowania.[3]

Siostra Felicja Sieracka uważana jest za świętą przez Reformowany Kościół Katolicki w Polsce. W poznańskiej kaplicy tego Kościoła znajdują się relikwie świętej oraz jej ikona.[4]

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Strona Urzędu Miejskiego w Gnieźnie
  2. Konkurs Wielkopolanka Stulecia zakończony
  3. por. m.in. wid,9640239, wiadomosc.html?ticaid=1551f Zmarła "gnieźnieńska Matka Teresa", WP.pl, Bezdomni mówią – nasza Matka Teresa, artykuł na stronie Archidiecezji Gnieźnieńskiej z grudnia 2005
  4. Reformowany Kościół Katolicki w Polsce | Kalendarz Liturgiczny, www.starokatolicy.eu [dostęp 2019-11-03] .

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Felicja Sieracka" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy